“กือลึก กือลึก——” ดวงตาและปากของผู้อำนวยการถูกเนื้อกลบมิด
“องค์กรเสื้อแดงส่งข้อมูลประวัติของฉันให้คุณแล้ว แต่คุณยังไร้เดียงสาคิดว่าฉันจะสนับสนุนดันเจี้ยนอยู่อีกหรือ”
คู่มือการทำงานโรงงานเครื่องดื่มฉีหมิงซิง ข้อที่ 4
“สูตรการผลิตเครื่องดื่มสีแดงและเครื่องดื่มสีน้ำเงินเป็นความลับสูงสุดของโรงงานแห่งนี้ มีเพียงผู้อำนวยการเท่านั้นที่รู้”
ในห้องทำงานมีคอมพิวเตอร์รุ่นเก่าอยู่เครื่องหนึ่ง พอเปิดขึ้นมาก็พบว่ามีรหัสผ่านล็อกอยู่
ลองอยู่หลายครั้งก็ยังเปิดไม่ได้
ในลิ้นชักมีเอกสารกองอยู่เต็มไปหมด การอยู่ที่นี่เพื่ออ่านเอกสารเสี่ยงเกินไป ซูชิงอวี๋จึงรวบรวมเอกสารทั้งหมดแล้วนำติดตัวไป
จากนั้นก็ออกจากห้องทำงานของผู้อำนวยการ
ซูชิงอวี๋ปิดประตู แล้วใช้กาว 502 อุดรูล็อกประตูจนตาย
เธอสะพายเป้กลับไปยังหอพักพนักงาน
เฉินม่านอวี่กำลังตัดเล็บอยู่
ซูชิงอวี๋หยิบธนบัตรเงินตราใต้พิภพสองพันใบออกมา วางไว้ตรงหน้าเฉินม่านอวี่
เฉินม่านอวี่เห็นธนบัตรเงินตราใต้พิภพมากมาย เผลอแวบเดียวก็ตัดเข้าเนื้อเล็บ “ก๊าก ก๊าก ก๊าก... เล็บไม่สวยแล้ว...”
“ธนบัตรเงินตราใต้พิภพสองพันใบนี้ เอาไปซื้อเสื้อผ้าใหม่เถอะ ข้อแม้มีแค่อย่างเดียว ก่อนฟ้ามืดห้ามกลับมา”
“ให้ฉันเหรอ!” พอเฉินม่านอวี่เห็นธนบัตรเงินตราใต้พิภพ ลิ้นที่พูดไม่ชัดของเธอก็กลับมาตรงเป๊ะ
ซูชิงอวี๋พยักหน้า “ใช่แล้ว”
เฉินม่านอวี่รีบคว้าธนบัตรเงินตราใต้พิภพไว้ ใบหน้าของเธอเบี้ยวผิดรูปไปเล็กน้อย คงกำลังพยายามแสดงความตื่นเต้น เธอถึงกับหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วลบรูปที่แอบถ่ายซูชิงอวี๋ไว้ก่อนหน้านี้ทั้งหมดต่อหน้าเธอ