หลินเสี่ยวเสี่ยวฟังจบก็ขมวดคิ้วครุ่นคิด
เธอเพิ่งต่อว่าซุนจือชิงไป ตามนิสัยของหลินพั่นตี้ ต่อให้ไปหาซุนจือชิง ก็คงเป็นการหาเรื่องใส่ตัวเองมากกว่า
แต่ถ้าอยากหาเรื่องใส่ตัวเอง แล้วทำไมหลินพั่นตี้ถึงยุยงให้ซุนจือชิงไปหาเรื่องหลานสาวของเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่าล่ะ?
หลินเสี่ยวเสี่ยวลูบคาง พยายามคิดหาความเชื่อมโยงระหว่างเรื่องเหล่านี้
พลันนึกถึงเรื่องราวในชาติที่แล้วระหว่างหลานสาวของเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่ากับซุนจือชิงผู้ชายสารเลวคนนั้น
หลินเสี่ยวเสี่ยวก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา หากซุนจือชิงแต่งงานกับหลานสาวของเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่า แล้วเรื่องนี้ต้องเกี่ยวพันกับเธอด้วยล่ะก็...
นั่นก็คือหลินเสี่ยวเสี่ยวไม่มีทางยืนดูหลานสาวของเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่า ซึ่งเคยช่วยเหลือครอบครัวเธอมาหลายครั้ง เดินซ้ำรอยเดิมเป็นแน่
หลินเสี่ยวเสี่ยวลองนึกดูว่า หากเธอรู้ว่าซุนจือชิงใช้ข่าวลือเรื่องชู้สาวบีบบังคับให้แต่งงาน แล้วเธอยื่นมือเข้าไปขัดขวาง จะเป็นประโยชน์อะไรกับหลินพั่นตี้?
แต่คิดอย่างไรก็ไม่เห็นว่าผลประโยชน์ที่แท้จริงจะตกไปอยู่กับหลินพั่นตี้ได้เลย!
เว้นเสียแต่ว่า...
หลินพั่นตี้กำลังหยั่งเชิงว่าเธอจะลงมือหรือไม่!
หลินเสี่ยวเสี่ยวพลันเข้าใจทุกอย่างแจ่มแจ้ง ก่อนจะสะดุ้งจนเหงื่อเย็นผุดเต็มแผ่นหลัง
แม้การกลับมาเกิดใหม่ของเธอจะดูเหมือนทุกอย่างเปลี่ยนไปตามแผนของหลินพั่นตี้ และเธอแค่เล่นตามน้ำพลิกสถานการณ์ แต่ความจริงเธอเปลี่ยนแปลงสิ่งต่าง ๆ ไปมากมายจริง ๆ
หลินพั่นตี้คงสงสัยในที่สุดว่าเธอก็เกิดใหม่เหมือนกัน!
เมื่อคิดได้ หลินเสี่ยวเสี่ยวกลับไม่ตื่นตระหนกอีกต่อไป
เธอยิ้มพลางลูบศีรษะเฉาหยา ปลอบเด็ก ๆ ว่า
“ไม่ต้องห่วงหรอก ซุนจือชิงแต่งกับพี่เสี่ยวฮวาของพวกเธอไม่ได้แน่ ทำเหมือนไม่รู้ไม่เห็น แล้วก็ไม่เคยมาบอกฉันก็พอ!”