หลินพั่นตี้ไปหาซุนจือชิง เพราะชายคนนี้เป็นหนึ่งในชู้รักของเธอในชาติก่อน
ซุนจือชิงลงชนบทเมื่อปีที่แล้ว เป็นคนอ่อนแอที่ยกของก็ไม่ไหว แบกของก็ไม่เป็น แต่กลับมีใบหน้าหล่อเหลาแบบหนุ่มหน้าขาว
เขาอาศัยแต่งกลอนรักอันแสนเลี่ยนสักสองสามบททั้งที่ไม่ได้เจ็บป่วยอะไร ทำให้สาว ๆ ในกองการผลิตหลายคนหลงใหล แอบเอาอาหารมาให้ แถมยังช่วยทำงานให้เขาอีก
หลานสาวคนเล็กของเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่าก็เป็นหนึ่งในคนที่ถูกเขาล่อลวงเช่นกัน
ชาติก่อน ชายคนนี้ทนความลำบากจากงานเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วงปีนี้ไม่ไหว จึงแต่งงานกับหลานสาวของเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่า หวังจะได้งานสบาย ๆ อย่างเจ้าหน้าที่บันทึกคะแนนแรงงาน
แต่เขาไม่ใช่ผู้ชายดีอะไร หลังแต่งงานก็ทั้งทุบตีภรรยา แอบคบชู้กับหลินพั่นตี้อย่างไม่รู้จักพอ ภายหลังพอได้กลับเข้าเมืองก็ทิ้งทั้งภรรยาและลูกสาว
หลินพั่นตี้คิดว่า หลินเสี่ยวเสี่ยวสนิทสนมกับครอบครัวเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่าไม่ใช่หรือ?
ถ้าหลินเสี่ยวเสี่ยวเกิดใหม่ ด้วยนิสัยชอบทำตัวเป็นคนดีไปเสียทุกเรื่องของเธอ คงไม่มีทางยืนดูหลานสาวเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่ากระโดดลงหลุมไฟอีกครั้งแน่
แต่ซุนจือชิงกับหลานสาวเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่าจะแต่งงานกันในเดือนกันยายน หลินพั่นตี้รอนานขนาดนั้นไม่ไหว
เธอจึงคิดจะไปยุยงซุนจือชิง ให้เขารีบไปสู่ขอหลานสาวเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่าเสียตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้วดูว่าหลินเสี่ยวเสี่ยวจะห้ามหรือไม่
ส่วนที่แม่ของเฉาออกไป ก็เพราะไปคอมมูนเพื่อโทรศัพท์หาลูกชาย
ตอนนี้เธอเสียใจจริง ๆ ในตอนนั้นไม่น่าเห็นด้วยกับการสลับคู่แต่งงานเลย