แน่นอนว่ากว่าจะล้างรูปออกมาเร็วที่สุดก็ต้องรออีกหกเจ็ดวัน ตอนนี้หลินเสี่ยวเสี่ยวย่อมไม่รู้ว่าภัยอันตรายที่ซ่อนอยู่กำลังคืบคลานเข้ามา
เมื่อกลับถึงกองผลิต ลู่เย่อยากพาหลินเสี่ยวเสี่ยวกลับบ้านทันที
แต่พ่อหลินกับพี่ชายสองคนราวกับรู้ทัน จึงมาดักรอหน้าบ้านของเขาแล้วแย่งตัวเธอไป
กว่าจะถึงวันพรุ่งนี้จึงจะเป็นวันมารับเจ้าสาวอย่างเป็นทางการ พวกเขาไม่มีทางยอมให้ลู่เย่สมใจแน่
คืนนั้นหลินเสี่ยวเสี่ยวตื่นเต้นจนแทบข่มตาหลับไม่ลง
ทั้งที่ชาติก่อนตอนแต่งกับเฉาเจี้ยนกั๋ว เธอกลับไม่รู้สึกแบบนี้เลย
ตอนนั้นเธอเพิ่งเรียนจบ คุณปู่ก็เร่งให้แต่งงาน อยากให้เธอแต่งกับชายแก่จากกองผลิตข้าง ๆ ที่อายุสามสิบกว่าและยอมให้สินสอด 150 หยวน
ครอบครัวร้อนใจแทนเธอพอดีกับเฉาเจี้ยนกั๋วกลับมาพักร้อน เขาจงใจเข้าหาพี่ชายคนโตของหลินอยู่เนือง ๆ พร้อมส่งสัญญาณเป็นนัยว่าชอบหลินเสี่ยวเสี่ยว
คนทั้งบ้านร้อนรนจนคว้าอะไรก็ได้มาแก้ขัด คิดอย่างไรว่าถึงเฉาเจี้ยนกั๋วจะเป็นอย่างไรก็ยังดีกว่าชายแก่คนนั้น จึงรีบร้อนยกหลินเสี่ยวเสี่ยวให้แต่งกับเขา
หลินเสี่ยวเสี่ยวเองก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเฉาเจี้ยนกั๋ว แค่รีบอยากหลุดพ้นจากตระกูลหลิน
แต่ลู่เย่ไม่เหมือนกัน แม้การแต่งงานของทั้งคู่จะเกิดจากแผนของหลินพั่นตี้ แต่กลับลงเอยกันโดยบังเอิญ
ตลอดสองเดือนที่ได้อยู่ด้วยกัน หลินเสี่ยวเสี่ยวปฏิเสธไม่ได้ว่าลู่เย่เป็นคนดี และอดไม่ได้ที่จะเริ่มจริงจังกับการแต่งงานครั้งนี้ ทั้งยังรู้สึกชอบลู่เย่ขึ้นมาไม่น้อย
เวลานี้หลินเสี่ยวเสี่ยวอยากขอบคุณหลินพั่นตี้จากใจจริงด้วยซ้ำ แค่ไม่รู้ว่าถ้าหลินพั่นตี้รู้ความคิดของเธอเข้า จะโมโหจนเป็นลมไหม