เรื่องตระกูลหลินแห่งเมืองหลวง เฉินเป่ากั๋วเป็นคนมาแจ้งหลินเสี่ยวเสี่ยว
ยายเฒ่าส่งโทรเลขมาเป็นคนแรก บอกว่ากำลังเตรียมตัวเดินทางมาแล้ว
ด้วยฐานะของตระกูลหลินแห่งเมืองหลวง ยายเฒ่าจะออกเดินทางไกลก็ใช่ว่าจะไปได้ทันที เฉินเป่ากั๋วบอกเพียงว่าทางนั้นคงต้องใช้เวลาอีกอย่างน้อยเจ็ดแปดวันกว่าจะมีคนมา
วันนี้เฉินเป่ากั๋วยังมีเรื่องอื่นอีก เขาเอ่ยชวนอย่างจริงใจว่า
“สหายหลินเสี่ยวเสี่ยว ผมตรวจแฟ้มประวัติของคุณแล้ว ตอนเรียนคุณได้คะแนนติดอันดับต้น ๆ มาโดยตลอด เก่งมากเลยครับ!”
“คุณก็รู้ว่า ตอนนี้ในโรงเรียนของเรามีแค่เราสองคน จำเป็นต้องรับครูเพิ่ม”
“ผมอยากชวนคุณมาช่วยกันออกข้อสอบ ได้ไหมครับ?”
หลินเสี่ยวเสี่ยวคิดว่าตัวเองเป็นคนหนึ่งของโรงเรียน เมื่อผู้อำนวยการโรงเรียนร้องขอ เธอก็ไม่ควรปฏิเสธ
จึงตอบตกลงโดยไม่ลังเล
เพราะขาของเฉินเป่ากั๋วไม่สะดวก ทางโรงเรียนจึงจัดห้องพักไว้ให้เขาล่วงหน้า
ช่วงสองสามวันนี้ หลินเสี่ยวเสี่ยวไปช่วยเฉินเป่ากั๋วออกข้อสอบที่โรงเรียน
ทุกคนอยู่ในกองการผลิตเดียวกัน จะมีความลับอะไรได้
เรื่องที่หลินเสี่ยวเสี่ยวเข้าร่วมออกข้อสอบคัดเลือกครูแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว
สองสามวันนี้ที่บ้านของหลินเสี่ยวเสี่ยว มีคนแวะเอาของกำนัลมาฝากอยู่เป็นระยะ
หลินเสี่ยวเสี่ยวรำคาญจนแทบทนไม่ไหว คนที่มีความสามารถจริง ๆ อย่างมากก็แค่ปฏิบัติต่อเธออย่างเป็นมิตรขึ้นหน่อย ส่วนคนที่มาหาถึงบ้านล้วนคิดจะฉวยโอกาสทั้งนั้น
หลินเสี่ยวเสี่ยวไล่พวกเขาออกไปหมด หากใครยังตื๊อ เธอก็พูดตรง ๆ ว่าจะไปบอกผู้อำนวยการเฉินว่าพวกเขาคิดจะโกงข้อสอบ
แน่นอนว่าต่อหน้าทุกคนยังวางท่าทีสุภาพ แต่ลับหลังกลับนินทาหลินเสี่ยวเสี่ยวกันไม่ขาดปาก