บทที่ 54 หลินเสี่ยวเสี่ยวเข้าใจเหตุผลและเห็นแก่ส่วนรวม
สีหน้าของเลขาธิการคอมมูนดูไม่ค่อยดีนัก ส่วนคนสวมปลอกแขนแดงกลุ่มนั้นกลับตื่นเต้นกันถ้วนหน้า
ทุกวันนี้ผู้คนเห็นปลอกแขนแดงก็หวาดกลัวราวกับเห็นผี แต่ก็อดสงสัยไม่ได้
แต่ละคนไม่กล้าเข้าใกล้ ได้แต่ยืนห่าง ๆ แล้วซุบซิบกันไม่หยุด:
“คราวนี้ใครจะซวยล่ะ ถึงได้เรียกคนสวมปลอกแขนแดงมา?”
“นั่นสิ คราวก่อนที่พวกเขามา ก็มาเพื่อค้นบ้านเจ้าที่ดินเฒ่า พวกนี้ดุเหลือเกิน ทำเอายายตกใจจนกินข้าวไม่ลงไปหลายวัน”
……
หลินพั่นตี้กับหลินเจินเจินหลบอยู่ในกลุ่มคนที่มามุงดู แววตาทั้งคู่ฉายความสะใจไม่ต่างกัน ต่างเฝ้ารอให้หลินเสี่ยวเสี่ยวซวย
เลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่ากับหัวหน้ากองพลลู่มีสีหน้าเคร่งเครียด พากันเดินเข้าไปถามเลขาธิการคอมมูนอย่างระมัดระวัง:
“ท่านผู้นำ มาที่หมู่บ้านชิงซานของเรามีธุระอะไรหรือครับ?”
เลขาธิการคอมมูนถอนหายใจ “บ้านของหลินเสี่ยวเสี่ยวในกองผลิตอยู่ที่ไหน? พาไปหน่อย มีเรื่องอยากสอบถามเธอ”
ทุกคนต่างมีสีหน้าประหลาดใจเมื่อได้ยินคำพูดของเลขาธิการคอมมูน บางคนที่คิดได้ไวก็หันไปมองหลินเจินเจินแล้ว
หลินเจินเจินรู้อยู่แล้วว่าตัวเองจะถูกสงสัยเป็นคนแรก แต่เตรียมรับมือไว้ก่อนแล้ว จึงไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
เธอเพียงถลึงตาใส่คนที่มองมาด้วยสายตาสงสัยทีละคนอย่างดุดัน
หลินพั่นตี้เห็นปฏิกิริยาของทุกคนแล้วกลับแอบดีใจ คิดว่าคราวนี้ไม่เพียงจะกดหลินเสี่ยวเสี่ยวให้จมดินได้ แต่ตัวเองยังเอาตัวรอดไปได้อย่างปลอดภัยด้วย
เธอคิดว่าตัวเองฉลาดสุด ๆ
ทางหัวหน้ากองผลิตกับเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่าพอได้ยินเลขาธิการคอมมูนพูดก็สะดุ้งตกใจ ในใจมีคำถามมากมาย แต่เมื่อเห็นสีหน้าไม่เป็นมิตรของคนสวมปลอกแขนแดง พวกเขาก็ไม่แน่ใจว่าควรถามหรือไม่
ทั้งสองยืนนิ่งไม่ตอบ ไม่พาไปด้วย คนสวมปลอกแขนแดงคนหนึ่งที่ดูคล้ายหัวหน้ากลุ่มจึงตวาดอย่างหงุดหงิด: