หัวหน้ากองผลิตมองหลิวม่านที่เสียขวัญจนหมดสภาพ และไม่มีหลักฐานมายืนยันความบริสุทธิ์ใจ ได้แต่ถอนหายใจอย่างจนปัญญา
“พอเถอะ! เรื่องนี้ฉันจัดการต่อไม่ไหวแล้ว! ในเมื่อหลินพั่นตี้คิดว่าฉันเข้าข้างเธอ งั้นก็เรียกตำรวจมาเลย!”
หัวหน้ากองผลิตสั่งลูกชายให้ไปตามตำรวจทันที
หลี่หยวนหยวนมองหลิวม่านที่หน้าซีดเผือดเพราะถูกคนชี้หน้าตำหนิ นิ้วมือขยับงอแล้วคลายอยู่หลายครั้ง ในใจลังเลว่าจะช่วยเธอดีหรือไม่
หลินเสี่ยวเสี่ยวมองออกว่าหลี่หยวนหยวนกำลังลังเล จึงยื่นมือไปกุมมืออีกฝ่ายไว้
เมื่อเห็นหลี่หยวนหยวนหันมามอง หลินเสี่ยวเสี่ยวก็พยักหน้าให้เธอ
ใครจะคิดว่าตอนนี้พวกเธอสองคนจะกลายเป็นคนเดียวที่ให้การเป็นพยานแทนหลิวม่านได้
ไม่ว่าจะเพราะต้องการปกป้องความจริงและความยุติธรรม หรือเพราะมีใจส่วนตัว ไม่อยากให้คนบ้านเฉาปัดความรับผิดชอบ หลินเสี่ยวเสี่ยวก็ตัดสินใจออกมายืนหยัดแล้ว
ทั้งสองสบตากัน ต่างเข้าใจความคิดของอีกฝ่าย
ตอนหัวหน้ากองผลิตสั่งให้คนควบคุมตัวหลิวม่านไว้ด้วย หลินเสี่ยวเสี่ยวกับหลี่หยวนหยวนก็จับมือกันก้าวออกมา
“เดี๋ยวก่อน!”
ทุกคนมองทั้งสองอย่างไม่เข้าใจ หลิวม่านเองก็หันมามองด้วยความประหลาดใจ
หลี่หยวนหยวนถลึงตาใส่หลิวม่านอย่างขัดใจที่อีกฝ่ายไม่รู้จักรักษาตัวเอง จากนั้นก็กวาดตามองเฉาเจี้ยนกั๋วอย่างรังเกียจ ก่อนหันไปพูดกับหัวหน้ากองผลิต
“หัวหน้ากองผลิต ฉันเป็นพยานได้ว่าหลิวม่านปฏิเสธเฉาเจี้ยนกั๋วอย่างชัดเจน!”
หลินเสี่ยวเสี่ยวก็เอ่ยขึ้นเช่นกัน “ใช่ ฉันก็ยืนยันได้!”
เมื่อเห็นทั้งสองออกมายืนข้างหลิวม่าน เฉาเจี้ยนกั๋วก็นึกถึงเรื่องวันนั้น สีหน้าพลันเปลี่ยนไปทันที