หลินต้าซู่กับชุ่ยฮวาเป็นผู้วางแผนและลงมือหลัก จึงถูกส่งไปใช้แรงงานดัดสันดานที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนืออันหนาวเหน็บที่สุดทันที เป็นเวลา 10 ปี
หลินเหล่าต้ากับป้าสะใภ้ใหญ่ของหลินรู้เรื่องแต่ปกปิดไว้ จึงถูกนับเป็นผู้ร่วมกระทำผิดและถูกส่งไปใช้แรงงานดัดสันดานที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ 3 ปีเช่นกัน
คนอื่น ๆ ในตระกูลหลินไม่รู้เรื่องสลับตัวเด็กจริง ๆ แต่ตลอดหลายปีมานี้พวกเขากดขี่หลินเจี้ยนหลินและหาผลประโยชน์จากเขา จึงต้องชดใช้คืน
รวมถึงเงินที่ใช้ซื้อหน้าที่การงานให้หลินเย่าโอจูด้วย คนอื่น ๆ ในตระกูลหลินต้องชดใช้ให้หลินเจี้ยนหลินเป็นเงิน 1,000 หยวน
ตระกูลหลินไม่มีเงินมากขนาดนั้นจะทำอย่างไร?
หลินติ้งหนานยืนกรานว่า หากไม่มีเงินก็จะถือว่าพวกเขาเบี้ยวหนี้ แล้วส่งไปใช้แรงงานดัดสันดานเพื่ออบรมพร้อมกันที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ!
คนอื่น ๆ ในตระกูลหลินตกใจจนหน้าซีด วิ่งไปหยิบยืมเงินจากทั่วทุกสารทิศ หลินเหล่าซานถึงกับไปหาหลินเย่าโอจูโดยตรง ขอให้เขาขายหน้าที่การงานแล้วเอาเงินมาใช้หนี้
ด้วยเหตุนี้ หลินเย่าโอจูจึงได้รู้เรื่องที่ปู่ย่าของเขาสลับตัวเด็ก ทั้งอับอายทั้งโกรธ อีกใจก็อดเป็นห่วงไม่ได้ว่าปู่ย่าและพ่อแม่จะต้องไปใช้แรงงานดัดสันดาน
แต่หลินเย่าโอจูก็รีบโอนหน้าที่การงานของตัวเองให้คนที่กำลังจะถูกส่งไปชนบทและจำเป็นต้องมีงานทำ แลกเงินมาได้ 600 หยวน เพื่อนำไปชดใช้ให้หลินเจี้ยนหลิน
หลินติ้งหนานกลับมาพร้อมเงิน 1,000 หยวน แล้วมอบให้หลินเจี้ยนหลินทันที
ที่เรื่องตัดสินได้รวดเร็ว ทั้งบทลงโทษยังหนักหน่วงเช่นนี้ ย่อมเป็นเพราะหลินติ้งหนานใช้อำนาจอยู่บ้าง
แต่ทุกอย่างยังอยู่ในขอบเขตที่ไม่ผิดกฎ จึงไม่มีปัญหาอะไร
เรื่องเดียวที่ไม่ค่อยดีนักคือ หลินติ้งเจียยืนกรานว่าตอนนั้นตัวเองยังไม่รู้เรื่องอะไร และไม่มีทางควบคุมการกระทำของหลินต้าซู่ได้ ทุกอย่างเป็นความผิดของหลินต้าซู่กับภรรยา