ไม่รู้ว่าคำพูดประโยคไหนไปสะกิดใจเจี่ยซินเข้า สีหน้าของเธอพลันเขียวคล้ำขึ้นมา
ฟางเหวินจวินนึกว่าอีกฝ่ายจะพุ่งเข้ามาตบเสียแล้ว แต่สุดท้ายเจี่ยซินกลับทิ้งไว้เพียงประโยคเดียวว่า
「เกี่ยวอะไรกับเธอด้วย!」
จากนั้นก็ผลักฟางเหวินจวินแล้ววิ่งออกไปทันที
หนังสือที่ฟางเหวินจวินกอดไว้ร่วงกระจาย เธอขมวดคิ้วสบถว่า 「ประสาทหรือไง」 ขี้เกียจจะถือสาคนประสาท จึงย่อตัวลงเก็บหนังสือที่ตกเกลื่อนพื้น
「เอ่อ เธอไม่ได้สนิทกับหลินเสี่ยวเสี่ยวหรอกเหรอ? รู้ไหมว่าครอบครัวเธอทำอะไร」
มือที่กำลังเก็บหนังสือของฟางเหวินจวินชะงัก เธอเงยหน้ามองสือปั้นเซี่ยที่มีสีหน้ากระอักกระอ่วน
นับตั้งแต่ทะเลาะกันคราวก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่สือปั้นเซี่ยพูดกับเธอ
ฟางเหวินจวินรู้ภูมิหลังของหลินเสี่ยวเสี่ยวดีอยู่แล้ว
หลังจากย้ายสาขา คะแนนสอบกลางภาคของเธอก็ติดห้าอันดับแรกของชั้นปี พอถือใบคะแนนกลับไป ฟางเหวินจวินก็โน้มน้าวพ่อแม่ได้สำเร็จเสียที
เมื่อกลับมาหลังหยุดวันแรงงาน ฟางเหวินจวินก็พาพ่อแม่ไปบ้านหลินเสี่ยวเสี่ยวเพื่อขอบคุณ
หลินเสี่ยวเสี่ยวชวนฟางเหวินจวินให้แวะไปเที่ยวที่บ้านบ่อย ๆ
ฟางเหวินจวินเองก็ชอบหลินเสี่ยวเสี่ยวที่เป็นเพื่อนคนนี้จากใจจริง พอมีเวลาก็จะซื้อของขวัญ เนื้อสัตว์ และผักไปหา
ระหว่างนั้นจึงได้พบหลี่หยวนหยวนอยู่บ่อย ๆ หลี่หยวนหยวนเป็นคนร่าเริง คุยได้ทุกเรื่อง
ระหว่างพูดคุยกัน ฟางเหวินจวินถึงได้รู้ว่าชาติตระกูลของหลินเสี่ยวเสี่ยวไม่ได้ด้อยไปกว่าสือปั้นเซี่ยเลย แถมภูมิหลังยังแน่นหนากว่ามากด้วยซ้ำ