"ข้าได้ยินว่าเมื่อก่อนจี๋หรูเมิ่งอยู่ในตระกูลเยี่ย?"
กู้หมิงเยว่เก็บปิ่นหยก แล้วเงยหน้ามองเยี่ยเซียว ในดวงตามีแววหยั่งลึกซ่อนอยู่
ตามเนื้อเรื่องชาติก่อน ตอนนี้จี๋หรูเมิ่งควรตายในสุสานโบราณหยินซวีแล้ว
เยี่ยเซียวกับนางไม่ควรมีเรื่องเกี่ยวข้องกันเลยด้วยซ้ำ
"ข้ารับนางเป็นสาวใช้ เพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่า หลินเฉินสังหารยอดอัจฉริยะของสำนักต่างๆ ในสุสานโบราณ"
เยี่ยเซียวพยักหน้าเล็กน้อย คว้ามือหยกของกู้หมิงเยว่ไว้ แล้วหยิบปิ่นหยกขาวนั้นจากกล่องออกมา ปักลงบนเส้นผมของนางอย่างแผ่วเบา
"สาวใช้?"
การกระทำที่อ่อนโยนเช่นนี้ ยิ่งทำให้ดวงตาของกู้หมิงเยว่เป็นประกายระลอกคลื่น ภายในใจเกิดความรู้สึกกระเพื่อม
แม้นางจะไม่แน่ใจว่าเยี่ยเซียวจริงใจหรือแสร้ง แต่ในขณะนี้ก็ยังรู้สึกอบอุ่น มีความสุขอันจางๆ
นี่คือความรักที่เยี่ยเซียวชาติก่อนไม่เคยมอบให้นาง
"ข้ารู้สึกว่าหลินเฉินไม่ธรรมดา จี๋หรูเมิ่งบอกข้าว่าเขาขอคำสั่งโต้วาทีไปหนึ่งใบ อาจจะปรากฏตัวที่เมืองเต๋าเทียน หากปล่อยให้ภัยนี้อยู่ต่อไป ภายหน้าคงมีปัญหาใหญ่"
เยี่ยเซียวถอนหายใจเบาๆ สีหน้าเริ่มเคร่งเครียดลง
"เจ้าคิดจะใช้จี๋หรูเมิ่ง ล่อหลินเฉินออกมา?"
กู้หมิงเยว่พยักหน้าเล็กน้อย เดาเจตนาของเยี่ยเซียวได้ในทันที
"ตอนนี้หลินเฉินคงเกลียดข้าจนคิดจะฆ่า ต้องหาทางจัดการกับข้าแน่นอน ดังนั้นข้าจึงคิดจะ..."
เยี่ยเซียวกระซิบข้างหูกู้หมิงเยว่ไม่กี่คำ ทำให้นางชะงักไปเล็กน้อย แววตาดูเหมือนจะเข้าใจ
นิสัยแบบนี้ ถึงจะเข้ากับเยี่ยเซียวในใจนาง
เลือดเย็น ไร้ความปรานี โหดร้าย ลึกลับ
"เยี่ยเซียว หลินเฉินไม่ธรรมดา เจ้าควรระวังตัวไว้บ้าง"
อันที่จริงกู้หมิงเยว่ไม่สนใจวิธีการของเยี่ยเซียว
นางเองก็เคยฆ่ายอดอัจฉริยะในยุคนั้นมาไม่น้อย เพื่อคู่หมั้นผู้นี้ ไม่ใช่คนใจอ่อน