ศาลาเต๋าเทียน ห้องนอนของเซียงคุน
จี๋หรูเมิ่งสีหน้าเศร้าสร้อย ขวดเหล้าแตกเกลื่อนพื้นใต้เท้า จ้องมองหลินเฉินอย่างเย็นชา
"เซียนสาวจี๋ ไม่ใช่ข้า..."
ตรงหน้าเขา หลินเฉินสีหน้าฉงน มองศีรษะที่วางอยู่บนโต๊ะ สีหน้าเขียวคล้ำ
ก่อนหน้านี้เขาอ้างว่าจะออกไปหาเหล้า อันที่จริงเพื่อให้เวลาเซียงคุนกับจี๋หรูเมิ่งได้พูดคุยกันอย่างลึกซึ้ง
แต่เมื่อผ่านไปครึ่งชั่วยาม เขากลับมาที่ห้องนอนของเซียงคุน ก็พบกับฉากที่น่าสยดสยองที่สุดในชีวิต
ศีรษะของเซียงคุนวางอยู่บนโต๊ะ ดวงตาเบิกกว้าง ตายตาไม่หลับ
ภายใต้การเร่งเร้าของยุวจี หลินเฉินหันหลังจะจากไป แต่บังเอิญชนกับจี๋หรูเมิ่งที่ถือขวดเหล้ากลับมา
"ไม่ใช่เจ้าหรือ? ถ้าไม่ใช่เจ้าจะหนีทำไม?!"
จี๋หรูเมิ่งกัดฟันแน่น ขวางอยู่ตรงหน้าหลินเฉิน ไม่ยอมลดละ
"เซียนสาวจี๋ ข้ายังมีธุระ รบกวนหลีกทางด้วย..."
หลินเฉินสีหน้าตื่นตระหนก ยิ่งโดยเฉพาะเสียงร้องของจี๋หรูเมิ่งเมื่อครู่นี้ คงดึงดูดเหล่ายอดอัจฉริยะตระกูลข้างล่างให้มารวมตัวกันแน่นอน
แต่ที่นี่คือศาลาเต๋าเทียน เขาไม่กล้าอาศัยพลังของยุวจีโดยพลการ และย่อมไม่ใช่คู่มือของจี๋หรูเมิ่ง
"อยากหนีนักหรือ? ไม่ง่ายขนาดนั้น ตราบใดที่เรื่องยังไม่กระจ่าง เจ้าไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น..."
"วึ้ง"
ยังไม่ทันที่จี๋หรูเมิ่งจะพูดจบ ก็เห็นปีกเทพเปลวเพลิงคู่หนึ่งกางออกมาด้านหลังของหลินเฉิน
ร่างของเขาฉีกมิติว่างเปล่า พุ่งหนีออกไปนอกศาลาเต๋าเทียนอย่างบ้าคลั่ง