"อย่างไรเล่า ข้ามีคุณสมบัติพอที่จะร่วมมือกับเซียนบุตรหรือไม่?"
หลินเฉินสีหน้าเย่อหยิ่งเอ่ยถามเสียงเย็น
หากวันนี้เขาได้เศษเหล็กดำชิ้นสุดท้ายมาครอบครองโดยราบรื่น ก็คงไม่ต้องเสี่ยงเปิดเผยตัวตนเพื่อร่วมมือกับเซียงคุนเช่นนี้
แต่หลินเฉินต้องการเปิดสุสานโบราณไฟวิญญาณในแดนลับ ก็ต้องชิงเศษชิ้นนั้นกลับมาจากเยี่ยเซียวให้ได้
เซียงคุนเป็นเพียงยอดอัจฉริยะร่วมสมัยเพียงคนเดียวที่เกลียดชังเยี่ยเซียวจนสุดหัวใจ และมีหวังจะร่วมมือกับเขา
"เจ้า... เหตุใดจึงต้องกำจัดเยี่ยเซียว?"
เซียงคุนขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตาแฝงความระแวดระวัง
"ข้าชื่อหลินเฉิน"
หลินเฉินสูดหายใจลึก รัศมีบนใบหน้าสลายหายไปเผยให้เห็นใบหน้านิ่งเฉยแต่แฝงความเด็ดเดี่ยว
"อะไรนะ?! เจ้า... เจ้าคือปีศาจผู้นั้น?"
ชั่วพริบตา ลวดลายจิตวิญญาณรอบกายเซียงคุนพลุ่งพล่านขึ้น ท่าทางเตรียมพร้อมรับศึกใหญ่
ช่วงเวลานี้ ข่าวลือเกี่ยวกับหลินเฉินหนาหูไปทั่ว
ตามข่าวที่แพร่ออกมาจากสำนักอินซวี หลินเฉินไม่เพียงสังหารยอดอัจฉริยะตระกูลทั้งหมดที่เข้าไปในสุสานโบราณ ยังเกือบวางแผนสังหารเยี่ยเซียวและจี๋หรูเมิ่งอีกด้วย
เซียงคุนไม่คิดว่าปีศาจผู้นี้จะกล้าบุกมาปรากฏตัวในศาลาเต๋าเทียนถึงเพียงนี้
"หากข้าเป็นปีศาจจริง จะกล้าเปิดเผยตัวมาพบเซียนบุตรเช่นนี้หรือ?"
หลินเฉินถอนหายใจ แววตาเผยความเคียดแค้นจนไม่อาจปิดบัง
ยามนี้เขามั่นใจแล้วว่าเหตุการณ์ในสุสานโบราณหยินซวีเมื่อครานั้นต้องเกี่ยวข้องกับเยี่ยเซียวอย่างแน่นอน