“เจ้าดำน้อย เจ้ากลับไปที่หอสังสารวัฏก่อน”
เยี่ยเซียวสีหน้าขึงขัง ยกมือกวักเก็บหยูหรงเข้าสู่หอสังสารวัฏ
ยามนี้หลินเฉินตายไปแล้ว ต่อไปเมื่อเขาต้องการใช้วิชามารกลืนเซียน ก็จำเป็นต้องมีคนรับเคราะห์คนใหม่
เหล่าปีศาจผนึกในหอสังสารวัฏล้วนเป็นอสูรร้ายใหญ่ยุคบรรพกาลอย่างแท้จริง
บางเรื่องที่พวกมันทำ ย่อมถนัดกว่าเยี่ยเซียวเป็นอย่างมาก
[ติ๊ด ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่มอบง้าวต้าฮวงเจิ้นซื่อ (อาวุธจักรพรรดิขั้นสุดยอด) แก่ธิดาแห่งโชคชะตา ได้รับรางวัลตอบแทนคืนเป็นหมื่นเท่า: สุสานกระบี่ไท่ซวี]
[สุสานกระบี่ไท่ซวี: ขั้นมหายานสามารถอัญเชิญกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ชั้นยอดสิบเล่ม ขั้นถ้ำว่างสามารถอัญเชิญกระบี่โบราณจื้อจุนร้อยเล่ม ขั้นเทพมายาสามารถอัญเชิญกระบี่จักรพรรดิพันเล่ม ขั้นนักบุญสามารถอัญเชิญกระบี่จักรพรรดิขั้นสุดยอดหมื่นเล่ม ขั้นจื้อจุนสามารถอัญเชิญกระบี่เซียนแสนเล่ม]
“อืม?”
แม้แต่ด้วยจิตใจของเยี่ยเซียว เมื่อได้ยินพลังอันน่าสะพรึงกลัวของสุสานกระบี่นี้ ก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มอันขมขื่นออกมา
เจ้าจะจินตนาการฉากกระบี่เซียนแสนเล่มร่วงลงมาจากฟ้าได้หรือไม่?
มองทั่วสามพันรัฐมรรคา อาวุธจักรพรรดิก็เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์สูงสุดแล้ว
ส่วนอาวุธเซียนมีอยู่เพียงในตำนานเท่านั้น ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน
กระบี่เซียนแสนเล่ม คิดดูก็ทำให้เลือดเดือดพล่าน
“เยี่ยเซียว เจ้าปล่อยข้าลงก่อน ข้าคิดแผนดีได้แล้ว...”
กู้หมิงเยว่แววตาเจ็บปวด ถูกเงาร่างชนเผ่าตกค้างนับไม่ถ้วนเหนือศีรษะทำให้หวาดหวั่นเช่นกัน
ยามนี้นางสัมผัสได้อย่างคลุมเครือว่ามีพลังโบราณบางอย่างกำลังจับจ้องสุสานโบราณแห่งนี้อยู่
แม้เยี่ยเซียวจะมีพลังต่อสู้เหนือมนุษย์ แต่ตอนนี้เขายังคงรักษาระดับพลังขั้นถ้ำว่างไว้
แต่พลังเพียงเท่านี้ เขาจะยืนหยัดได้นานแค่ไหน?