เช้าวันต่อมา สำนักงานแผนกศัลยกรรมทางเดินอาหารคึกคักกว่าปกติมาก
ซ่งเจ๋อนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ตรงหน้ามีเวชระเบียนกางอยู่ แววตาแฝงความสะใจอย่างเห็นได้ชัด
“มาแล้วเหรอ อาจารย์กู้”
เห็นท่าทีไม่ประสงค์ดีของเขา กู้หลินก็ชะงักฝีเท้า
“อาจารย์ซ่ง ทำตัวปกติหน่อย”
ซ่งเจ๋อวางปากกาลงบนโต๊ะ กระแอมเบา ๆ
“ฉันก็ปกติดี”
“ตอนนี้เรื่องนี้แพร่ไปทั่วแผนกแล้ว”
“หลังจากฝั่งศัลยกรรมทรวงอกประชุมทบทวนกันเมื่อคืน มีคนถามว่าต่อไปขอเข้าฟังประชุมทบทวนของแผนกศัลยกรรมทางเดินอาหารได้ไหม”
เขากลั้นใจอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็กลั้นยิ้มไม่ไหว
“กู้หลิน นายรู้ไหมว่านี่หมายความว่ายังไง?”
ซ่งเจ๋อเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ สีหน้าจริงจังมาก
“หมายความว่านายเริ่มถ่ายทอดความรู้กลับไปให้แผนกศัลยกรรมทรวงอกแล้ว”
ในจังหวะนั้นเอง หลินหานชวนผลักประตูเข้ามา
ทันทีที่เขาเข้ามา คนที่กำลังหัวเราะกันอยู่เมื่อครู่ก็เงียบเสียงลงโดยไม่รู้ตัว แล้วก้มหน้าพลิกเวชระเบียนในมืออีกครั้ง
หลินหานชวนทำเหมือนไม่ได้ยินว่าพวกเขาคุยอะไรกันอยู่ เพียงวางเอกสารในมือลงบนโต๊ะ
“ผลตรวจของโจวหมิงหย่วนวันนี้ออกแล้ว”
กู้หลินกำลังก้มหน้าจัดของอยู่ พอได้ยินชื่อนั้น มือก็ชะงักไปเล็กน้อย
หลินหานชวนยื่นใบผลตรวจให้เขา
“ค่า ซีอีเอ ลดลงต่อเนื่อง ค่าการอักเสบก็คุมได้แล้ว”
กู้หลินรับกระดาษมา พอเห็นตัวเลขในนั้น ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นเล็กน้อย
อัตราการลดลงไม่ได้หวือหวา แต่แนวโน้มดีมาก
สำหรับผลพยาธิวิทยาความเสี่ยงสูงแบบของโจวหมิงหย่วน แค่นี้ก็เพียงพอให้เกิดความหวังขึ้นมาบ้างแล้ว