คำนี้ผุดขึ้นมาในหัวแทบจะในชั่วพริบตา
แต่เพียงวินาทีถัดมา กู้หลินก็ข่มความคิดนั้นลงไปอย่างฝืนใจ
เหมือนมากก็จริง แต่ก็อันตรายเกินไป
เพราะสิ่งที่น่ากลัวที่สุดของภาวะหลอดเลือดแดงใหญ่เอออร์ตาฉีกเซาะคือ มันถูกวินิจฉัยผิดว่าเป็นกล้ามเนื้อหัวใจตายได้ง่ายมาก และหากใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือดผิด คนไข้อาจเสียชีวิตคาห้องฉุกเฉินได้ทันที
ปลายนิ้วของกู้หลินเกร็งขึ้นเล็กน้อย แต่ยังไม่พูดออกไปทันที เพราะข้อมูลในตอนนี้ยังไม่เพียงพอ
ชาติที่แล้วเขาเจอเคสที่ “เหมือนหลอดเลือดฉีกเซาะ” มามากมาย แต่สุดท้ายกลับเป็นแค่หลอดเลือดหัวใจหดเกร็งอย่างรุนแรง หรือไม่ก็ลิ่มเลือดอุดตันในปอด
สิ่งที่ต้องระวังที่สุดในการรักษาคือการด่วนสรุปเร็วเกินไป
จังหวะนั้นเอง คนไข้ก็ครางอู้อี้ขึ้นมา ก่อนจะงอตัวลงอย่างแรง อัตราการเต้นของหัวใจบนเครื่องเฝ้าติดตามพุ่งสูงขึ้นในทันที
พยาบาลหน้าเปลี่ยนสี
“ความดันตก!”
เมื่อครู่ความดันตัวบนยังอยู่ที่ 180 แต่กลับดิ่งลงเหลือ 90 แทบจะในพริบตา ห้องฉุกเฉินพลันโกลาหลขึ้นมาทันที
“เกิดอะไรขึ้น?!”
“รีบให้สารน้ำ!”
“ติดต่อห้องซีที!”
หมอเหลียงรีบเข้าไปตรวจร่างกายคนไข้อีกครั้ง กู้หลินเองก็ขยับเข้าไปสองก้าว
คราวนี้เขาสังเกตว่าชีพจรที่หลังเท้าซ้ายของคนไข้อ่อนกว่าข้างขวาอย่างเห็นได้ชัด แม้จะต่างกันเพียงเล็กน้อย หากไม่ตั้งใจคลำก็คงแทบจับไม่ได้
ลมหายใจของกู้หลินสะดุดไปชั่วขณะ
ไม่ใช่แล้ว ผิดปกติจริง ๆ
ความดันสองข้างต่างกัน อาการปวดเหมือนถูกฉีก ร้าวไปด้านหลัง ชีพจรสองข้างไม่เท่ากัน แถมตอนนี้ความดันยังตกกะทันหันอีก...