หลินอันชูคทากะโหลกขึ้นสูง
แสงสีเขียวหม่นสายแล้วสายเล่าพุ่งออกมา ตกลงบนพื้นทรายตรงหน้าจ้าวชวน
จากนั้น
ผืนทรายก็ปูดนูนขึ้น กะโหลกสีขาวซีดทั้งร่างตัวแล้วตัวเล่าผุดขึ้นมา
มือข้างหนึ่งของพวกมันถือดาบยาวขึ้นสนิม ส่วนอีกข้างถือโล่ไม้ผุพัง
ส่วนด้านหลังของกะโหลกเหล่านั้น
มีกะโหลกตัวหนึ่งที่แตกต่างจากพวก มันแข็งแรงกว่ากะโหลกทั่วไปเล็กน้อย กระดูกมีสีเข้มกว่า ในมือถือดาบใหญ่ แถมยังสวมเกราะที่ขึ้นสนิมเป็นดวง ๆ
“กะโหลกตัวประกอบ 99 ตัว แถมกะโหลกระดับยอดฝีมืออีกหนึ่งตัว!”
“เข้ามาเลย!”
จ้าวชวนกวักมือเรียก
“ลูกพี่ ระวัง!”
หลินอันสะบัดคทาไปข้างหน้า
กะโหลกตัวประกอบทั้งหมดขยับทันที พวกมันชูดาบยาวแล้วกรูกันเข้าใส่จ้าวชวนราวกับฝูงผึ้ง
ขบวนทัพกระจัดกระจายไร้ระเบียบ
จ้าวชวนพุ่งเข้าไปข้างหน้า
กำปั้นแล้วกำปั้นเล่ากระแทกใส่ร่างกะโหลกตัวประกอบ
เมื่อเขาหยุดมือ
กะโหลกทั้งหมดก็กลายเป็นกองกระดูกกระจัดกระจายอยู่บนพื้น แม้แต่กะโหลกระดับยอดฝีมือก็ไม่รอด
“มีแค่นี้เองเหรอ?”
จ้าวชวนผิดหวังอยู่ไม่น้อย
หลินอันอดกลืนน้ำลายไม่ได้
เขากล่าวว่า
“หรือว่า...ลูกพี่แข็งแกร่งเกินไปกันแน่ครับ?”
กะโหลกที่เขาอัญเชิญมาเป็นแค่ระดับต่ำสุด จะไปสู้กับคนที่เป็นอันดับหนึ่งของทั้งเซิร์ฟเวอร์อย่างนายได้ยังไง
“แล้วนายต้องใช้ผลึกต้นกำเนิดเทพกี่ชิ้นถึงจะอัปเลเวลได้?”
“5 ชิ้นครับ!”
จ้าวชวนได้ยินแล้วหัวใจกระตุกอย่างแรง
ทำไมเขาต้องใช้ตั้ง 10 ชิ้น?
แสงวาบขึ้นจากคทาของหลินอัน กระดูกที่กระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นพลันประกอบตัวเข้าด้วยกันเอง กะโหลกทั้ง 100 ตัวกลับมายืนผงาดได้อีกครั้งอย่างรวดเร็ว