เมืองรุ่งอรุณ ตระกูลหวง
นับตั้งแต่เมืองรุ่งอรุณเปิดให้เข้าอยู่อาศัย ผู้ตื่นรู้จำนวนมากก็ทยอยย้ายเข้ามาในเมือง ตระกูลหวงเองก็เช่นกัน
ต่อมาเมื่อหวงเซียวเทียนได้เป็นกรรมการสหพันธ์ผู้ปลุกพลัง เขาก็มีสิทธิ์ใช้อำนาจในมือ ถึงขั้นจัดสรรพื้นที่เรือนขนาดใหญ่ให้ตระกูลหวงและตระกูลที่ขึ้นตรงกับพวกเขาเข้าพักอาศัย
ตอนนี้หวงเซียวเทียนแทบจะพักอยู่ในเมืองรุ่งอรุณตลอดเวลา ค่ำนี้หลังเพิ่งกินมื้อเย็นเสร็จ เหล่าผู้ใหญ่ของตระกูลหวงก็มารวมตัวกันในโถงใหญ่ หวงเซียวเทียนมองเก้าอี้ว่างเปล่าแล้วเดือดดาลจนแทบคลั่ง
เดิมทีที่นั่งเหล่านี้มีคนนั่งเต็มทุกตัว หวงเซียวเทียนอดทนอดกลั้นมานานกว่า 10 ปี ตระกูลหวงบ่มเพาะยอดฝีมือเลเวล 40 ขึ้นมาจำนวนมาก และในที่สุดตระกูลหวงก็ได้ผงาดขึ้นสู่จุดสูงสุดตามที่หวังไว้
แต่ตอนนี้กลับถูกซูเหล่ยสังหารหมู่จนย่อยยับ คนที่ยังนั่งอยู่ในโถงหลักของตระกูลหวงได้เหลือเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
“ซูเหล่ย!”
“หม่าไซ่!”
“เหอซิน!”
และยังมี...
“อันจือเซี่ย!”
หวงเซียวเทียนแค้นคนเหล่านี้ทุกคน ซูเหล่ยกับหม่าไซ่และพวกลงมือสังหารคนของตระกูลหวงไปมากมาย ส่วนอันจือเซี่ยก็แย่งตำแหน่งกรรมการของเขาอยู่เรื่อย
คนอื่น ๆ ในตระกูลหวงต่างเงียบงัน หลังซูเหล่ยปรากฏตัวและสังหารคนไปมากมายในวันนั้น ตระกูลและกลุ่มอิทธิพลที่เคยติดตามหวงเซียวเทียนก็ถอนตัวไปส่วนหนึ่ง คนเหล่านี้อ่านสถานการณ์ออกดี ไม่มีใครสามารถสั่นคลอนสถานะของซูเหล่ยได้ หากยังตามหวงเซียวเทียนต่อไป พวกเขาอาจได้เดือดร้อนกันถ้วนหน้า
ตอนนี้ตระกูลหวงร่วงจากฟ้าลงสู่ดินในพริบตา ไม่เพียงไม่กล้าไปหาเรื่องซูเหล่ย แม้แต่หม่าไซ่กับพวกก็ยังไม่กล้าไปหาเรื่อง