“มีเมืองหลักเพิ่มมาอีกแห่งแล้ว!”
ลู่เฉินกับฝานจิ่งกำลังตั้งแผงขายของอยู่บนลานหน้าประตูเมืองรุ่งอรุณ ทั้งคู่พลันตื่นตัวขึ้นมา
หลังจากกินเค้กแล้ว จงเสวี่ยก็กลับบ้านไปพักผ่อน ส่วนลู่เฉินกับฝานจิ่งออกมาตั้งแผงขายของ นำของที่ไม่ได้ใช้ในมือทั้งหมดมาแลกเป็นเหรียญทอง
ลู่เฉินวางแผนไว้ว่าหลังแลกเป็นเหรียญทองแล้ว จะซื้อผลไม้เพิ่มพละกำลังให้ฝานจิ่งกินจนค่าสถานะเต็มก่อน แบบนี้ฝานจิ่งก็น่าจะมีพลังชีวิตมากกว่า 6,000 หน่วย รับมือกับบอสได้โดยไม่ต้องตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบขนาดนี้
ผลไม้เพิ่มค่าสถานะขายออกง่ายมาก ไม่นานผลึกพละกำลังกับผลไม้เพิ่มพละกำลังที่ทั้งคู่มีอยู่ก็ขายหมด เหรียญทองในกระเป๋าของฝานจิ่งมีมากกว่า 70 เหรียญแล้ว!
“ฉันขาดผลไม้เพิ่มพละกำลังไม่ถึง 40 ผล แบบนี้ก็ยังเหลือเหรียญทองอีก 30 เหรียญ...”
“ลู่เฉิน เอาเหรียญทองไปซื้อผลไม้เพิ่มพละกำลังให้นายด้วยสิ นายก็ยังขาดอีกเยอะเหมือนกัน”
ฝานจิ่งคำนวณทรัพย์สินของตัวเองแล้ว ตั้งใจจะซื้อผลไม้เพิ่มพละกำลังให้ลู่เฉินด้วย
“ไม่ต้องหรอก”
ลู่เฉินคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนปฏิเสธ
ตอนนี้ลู่เฉินมีพลังชีวิตมากกว่า 8,000 หน่วย เพียงพอสำหรับสู้กับบอสเลเวล 25 แล้ว อีกทั้งทุกวันเขายังหาเก็บผลไม้เพิ่มพละกำลังได้หลายผลในบึงน้ำดำ ไม่จำเป็นต้องรีบซื้อในช่วงสองสามวันนี้
เหรียญทองที่เหลือนอกจากเก็บไว้สำรองแล้ว ยังเอาไปทำอย่างอื่นได้ด้วย
“ซื้ออัญมณีป้องกัน”
“หา?”
ฝานจิ่งแปลกใจกับสิ่งที่ลู่เฉินพูด อัญมณีป้องกันราคาแพงมาก มีแค่มอนสเตอร์ระดับหัวกะทิกับบอสเท่านั้นที่ดรอป พวกเขาสู้กับมอนสเตอร์ระดับหัวกะทิมาตั้งมากมาย แต่ก็ได้มาแค่ไม่กี่ก้อน แถมอุปกรณ์ของลู่เฉินยังฝังไม่เต็มด้วยซ้ำ