“สะใจสุด ๆ!”
ทั้งสามคนร่วมมือกันกำจัดมอนสเตอร์ได้หลายตัวในพริบตา ส่วนตัวที่เหลือก็มีพลังชีวิตเหลือเพียงน้อยนิด ลู่เฉินใช้สกิลซ้ำอีกครั้ง ก็จัดการพวกมันได้หมด!
มอนสเตอร์ที่นี่อยู่กันหนาแน่นมาก สกิลเดียวอาจครอบคลุมมอนสเตอร์ตัวเล็กได้เป็นร้อยตัว ค่าประสบการณ์จึงเด้งขึ้นมารัว ๆ ในพริบตา!
มอนสเตอร์ตัวเล็กที่เลเวลสูงที่สุดในบึงน้ำดำอยู่ที่เลเวล 25 มีพลังชีวิต 5,000 หน่วย ส่วนลู่เฉินสร้างความเสียหายได้มากกว่า 1,300 ฝานจิ่งมากกว่า 1,200 และจงเสวี่ยมากกว่า 1,500 มอนสเตอร์เลเวล 21 ซึ่งเป็นระดับต่ำสุดถูกจัดการได้ในครั้งเดียว ส่วนตัวที่เลเวลสูงกว่านั้นก็ทนได้มากสุดแค่สกิลเดียว
ลู่เฉินคิดว่า ต่อให้แผนที่ลับแห่งนี้ไม่ได้มอบค่าประสบการณ์สองเท่า แค่จำนวนมอนสเตอร์ตัวเล็กที่มีอยู่มากมายก็ทำให้เก็บเลเวลได้เร็วกว่าโลกภายนอกถึงสองเท่าแล้ว!
“โอ้โห ค่าประสบการณ์เยอะมาก!”
ฝานจิ่งเองก็ดีใจมาก เสื้อคลุมเวทเพลิงที่ได้มาตอนก่อนช่วยเพิ่มความเสียหายของสกิลธาตุไฟ ตอนนี้วิชาฝนเพลิงสร้างความเสียหายได้มากกว่าเวทฝนเหมันต์ไม่น้อย แทบจะไล่ทันลู่เฉินแล้ว!
“รีบทำเวลากันเถอะ!”
บัตรผ่านในมือจงเสวี่ยเริ่มนับเวลาแล้ว แต่เมื่อทั้งสามออกจากที่นี่ การนับถอยหลังก็จะหยุดลง พวกเขาจึงสามารถอยู่เก็บเลเวลที่นี่ได้สองวันเต็ม
สองวันเต็มในแผนที่ลับแห่งนี้ ยังไงก็ต้องเลื่อนขึ้นได้อย่างน้อยหนึ่งเลเวล
“วิชากระบี่โปรยปราย!”
“วิชาฝนเพลิง!”
“พายุหมุน!”
ตูม!
ตูม ๆ!
ทั้งสามใช้สกิลโจมตีครั้งเดียว มอนสเตอร์ตัวเล็กก็ล้มตายไปเป็นแถบ พวกมันมีจำนวนหนาแน่นจนเมื่อถูกกำจัดไปบ้าง จึงเหลือพื้นที่ให้ทั้งสามก้าวเข้าไปยืนได้