“ค่าประสบการณ์ +78”
“ค่าประสบการณ์ +78”
“ค่าประสบการณ์ +78”
“ค่าประสบการณ์ +78”
……
“ฝานจิ่งเก็บเหรียญทองแดง x26”
นักรบโครงกระดูกสองสามตัวกลายเป็นค่าประสบการณ์อย่างรวดเร็ว ฝานจิ่งวิ่งไปเก็บของอย่างร่าเริง พอเห็นเหรียญทองแดงกองเต็มพื้นก็ยิ้มดีใจ
“ลู่เฉิน มีเงินตกอีกแล้ว!”
“อืม”
เงินที่ตกไม่ใช่ประเด็น สิ่งที่ลู่เฉินต้องการคืออุปกรณ์ แต่ที่นี่คนเยอะ มอนสเตอร์น้อย ตอนนี้ยังหาวิธีจัดการมอนสเตอร์ต่อเนื่องไม่ได้ เหตุการณ์ที่มอนสเตอร์บุกโจมตีเมืองเมื่อคืนถือว่าหาได้ยากมาก
ถ้าเลือกได้ ลู่เฉินยอมอัปเลเวลช้าลงดีกว่า ไม่อยากให้มอนสเตอร์บุกทะลวงเมืองหลัก
“ไปจัดการนักธนูโครงกระดูกฝั่งโน้น”
“พายุกระบี่!”
ลู่เฉินหมุนตัวพุ่งเข้าใส่ฝั่งตรงข้ามอย่างรวดเร็ว สำหรับเขา มอนสเตอร์เลเวล 13 มีพลังชีวิตกับพลังป้องกันสูงไปหน่อย แต่ก็ยังพอรับมือได้ อย่างไรเสีย แค่ใช้เวทฝนเหมันต์ร่วมกับพายุกระบี่ในช่วงที่สกิลยังทำงาน ก็ฆ่าพวกมันได้ ต่อให้ตีแต่ทหารโครงกระดูกเลเวลต่ำ ก็ยังใช้พายุกระบี่ได้เหมือนกัน
ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นไม่มากนัก เพราะพายุกระบี่มีคูลดาวน์
ลู่เฉินฟันนักธนูโครงกระดูกสองตัวตาย แต่ไม่มีอะไรดรอป ทว่าเขากลับพบประตูหินบานหนึ่งอยู่ด้านหลังนักธนูโครงกระดูกโดยไม่คาดคิด
“หืม?”
“ยังมีแผนที่ลับอีกเหรอ?”
ลู่เฉินเริ่มตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย แม้หุบเหวลึกจะปรากฏขึ้นมาแล้ว 90 ปี โอกาสที่จะมีแผนที่ลับก็ไม่น่ามากนัก แต่ถ้าคนไม่เยอะก็ถือว่ายอมรับได้สบาย ๆ
“เอี๊ยด”
ลู่เฉินผลักประตูหินออก ด้านหน้าเป็นทางเดินอีกสายหนึ่ง มีคบเพลิงสองข้างทางส่องสว่างไหวระริกไม่ต่างจากเดิม
“ที่แท้ก็เป็นทางแยกนี่เอง”
ดันเจี้ยนใต้ดินไม่เคยมีแค่ทางเดียว ทางแยกและทางวกวนมากมายเชื่อมต่อกันทั่วถึง กระจายอยู่ใต้ดินราวกับใยแมงมุม เหมือนเส้นทางตรงหน้าลู่เฉิน ขอแค่ตั้งใจหา ก็ต้องเจอที่ที่คนไม่พลุกพล่านแน่นอน