ทหารโครงกระดูก 3 ตัวเดินเตร็ดเตร่อยู่ในดันเจี้ยนใต้ดินอันกว้างโล่ง ลู่เฉินเปิดใช้พายุแกร่งกร้าวแล้วพุ่งเข้าใส่ ส่วนฝานจิ่งที่ตามหลังมาก็กำลังร่ายเวทฝนเหมันต์
“-235!”
“-235!”
“-235!”
ความเสียหายจากพายุกระบี่ทำให้ลู่เฉินพอใจมาก เมื่อลบพลังป้องกัน 15 แต้มของทหารโครงกระดูกออกแล้ว พายุกระบี่ก็ยังสร้างความเสียหายเพิ่มเติมได้ถึง 50 แต้ม!
แถมยังไม่หมดแค่นั้น พายุกระบี่เป็นสกิลโจมตีหมู่ที่สร้างความเสียหายต่อเนื่อง ทุก ๆ 3 วินาทีจะสร้างความเสียหายแก่ทหารโครงกระดูกทั้ง 3 ตัวหนึ่งครั้ง และสกิลนี้มีระยะเวลาต่อเนื่อง 15 วินาที!
พูดอีกอย่างก็คือ ลู่เฉินใช้สกิลเดียวสร้างความเสียหายได้ 5 ครั้ง ระหว่างนั้นเขายังดูดเลือดจากมอนสเตอร์แต่ละตัวได้มากกว่า 100 แต้ม ทหารโครงกระดูกทั้ง 3 ตัวจึงถูกลู่เฉินดูดเลือดไปทันทีรวมกว่า 300 แต้ม!
ยังไม่หมด!
ความเสียหายที่ลู่เฉินได้รับในช่วง 15 วินาทีนั้นลดลงครึ่งหนึ่ง ทหารโครงกระดูกตัวหนึ่งโจมตีได้ 110 แต้ม เมื่อลบพลังป้องกันแล้วลดความเสียหายลงครึ่งหนึ่ง ฟันโดนตัวลู่เฉินก็ทำได้เพียง 30 แต้ม ทหารโครงกระดูกทั้ง 3 ตัวรวมกันจึงสร้างความเสียหายให้เขาแค่ 90 แต้มเท่านั้น
ความเสียหาย 90 แต้ม สำหรับลู่เฉินที่มีพลังชีวิต 1,400 แต้มแล้วแทบไม่ต่างอะไรกับฝนตกใส่ เขาดูดเลือดแป๊บเดียวก็เต็มแล้ว
“สกิลนี้พอจับคู่กับดูดเลือดแล้วแทบไร้เทียมทานเลย!”
ลู่เฉินคิดอย่างอารมณ์ดี แน่นอนว่าเขาจะดึงมอนสเตอร์มาสู้ทีเดียวมากเกินไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นพอสกิลพายุกระบี่หมดฤทธิ์ ร่างกายบอบบางอย่างเขาก็คงรับมือไม่ไหว