กล่าวจบก็รับตั๋วเงินมา บนนั้นเขียนจำนวนเงินไว้ตรงตามที่คาดไว้จริง ๆ “เหตุใดจู่ ๆ ถึงให้เงินข้ามามากมายเพียงนี้”
ชุนหยากลับยิ้มกล่าวว่า “เช่นนี้ก็ดีแล้วเพคะ ไม่กี่วันก่อนเหนียงเหนียงยังบ่นว่าไม่มีเงิน ใช้จ่ายขัดสนอยู่เลย ยามออกจากวังมีเรื่องให้ใช้เงินทุกแห่ง แต่เหนียงเหนียงกลับไม่มีเงินติดตัว ครานี้นับว่าท่านอ๋องช่วยแก้ขัดได้ทันท่วงทีเพคะ”
แม้เงินหนึ่งพันตำลึงจะดูไม่มากนัก แต่สำหรับเจ้านายของตนแล้ว นับว่าช่วยคลี่คลายเรื่องเร่งด่วนได้อย่างแท้จริง ถึงอย่างไรยามออกจากวังก็มีเรื่องให้ใช้เงินมากมายเหลือเกิน
ยามนี้เจ้านายของนางก็ไม่มีแหล่งรายได้อื่น
ต่างจากเหนียงเหนียงบางคนที่มีร้านค้าและที่นาอยู่นอกวัง มอบให้ผู้อื่นดูแลแทน แล้วคอยรับเงินก็พอ
ไม่นานนัก เมื่อองค์รัชทายาทเสด็จไปยังเรือนของสกุลเสิ่น ก็ได้ยินบ่าวไพร่รายงานว่าทรงส่งเงินไปให้ฉู่เสียนแล้ว ฉู่เสียนดีใจไม่น้อย มุมปากจึงยกขึ้นเล็กน้อย