นางเองก็เสียเปรียบพระชายารัชทายาทมาหลายครา กว่าจะได้รู้ว่าคนผู้นี้น่ารังเกียจเพียงใด
หากมิได้มีฮองเฮาและสกุลซูหนุนหลัง เกรงว่ารัชทายาทคงไม่มีทางเลือกนางเป็นพระชายารัชทายาทเป็นแน่
รุ่งเช้าวันถัดมา เซียวเสวียนจิ่งผู้เป็นรัชทายาทก็ไปเข้าเฝ้าฮองเฮา
แม้มิได้บอกว่ามีธุระอันใด
แต่ทุกคนต่างมิได้โง่เขลา
เก้าในสิบส่วนคงเป็นเรื่องการลดตำแหน่งของสกุลเสิ่น
ทว่ารายละเอียดว่าเกิดเรื่องใดขึ้นนั้น ไม่มีผู้ใดล่วงรู้
ท้ายที่สุด เมื่อรัชทายาทออกจากห้องหนังสือของฮองเฮา สีหน้าก็มืดครึ้มอย่างยิ่ง คืนนั้นรัชทายาทจึงไปยังเรือนของสกุลเสิ่นที่ถูกกักบริเวณ
ยามค่ำคืน รัชทายาทมิได้กลับไป
ผ่านไปไม่กี่วัน ก็เข้าสู่ช่วงต้นเดือนเก้า
เฉินเหลียงหยวนให้คนไปสืบข่าว จึงรู้ว่าราชโองการเรื่องสกุลเสิ่นนั้น ฮองเฮาเคยไปทูลขอต่อฮ่องเต้ กล่าวได้ว่าเป็นฮ่องเต้ที่มีพระบัญชา