ค่าเฮ่าอี้ไหลเข้ามาเป็นชุด
คามิฮาระ โซเก็ตสึยังไม่ทันได้ทำความเข้าใจ เสียงแจ้งเตือนเย็นเยียบก็ดังขึ้นในหัวอีกครั้ง
【ภารกิจหลักเริ่มต้น: สะสมค่าเฮ่าอี้ให้ครบ 100 แต้ม】
【ความคืบหน้าค่าเฮ่าอี้ปัจจุบัน: 5/100】
【ค่าเฮ่าอี้ปัจจุบัน: 5 แต้ม】
【รางวัลภารกิจ: แพ็กเกจมือใหม่ 1 ชุด】
โซะสึกิกระตุกเปลือกตา
หนึ่งร้อยแต้ม
หมายความว่าเขาต้องทำตัวอวดเก่งแบบเมื่อกี้อีกตั้งเก้าสิบห้าครั้ง
นี่มันจงใจทำให้ลำบากกันชัด ๆ
ชาติที่แล้วเขาเป็นพวกกลัวสังคม แค่ขึ้นเวทีพูดยังขาสั่น
แต่ตอนนี้กลับต้องทำตัวอวดเก่งต่อหน้าคนทั้งห้องทุกวัน
นี่มันเอาชีวิตเขาชัด ๆ
แต่รางวัลก็น่าดึงดูดไม่น้อย
แพ็กเกจมือใหม่ ฟังชื่อก็รู้ว่าเป็นของดี
ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด เงาหนึ่งก็พลันทอดลงมาปกคลุม
ไม่รู้ว่าอิรุกะมายืนตรงหน้าเขาตั้งแต่เมื่อไร
“คามิฮาระ โซเก็ตสึ”
อิรุกะข่มความโมโห พยายามทำเสียงให้ฟังดูสงบที่สุด
“ตอนพักจะนอนยังไงก็ได้ ครูไม่ว่า”
“แต่ตอนเรียน โดยเฉพาะคาบของครู ช่วยอย่านอนได้ไหม”
โซะสึกิเงยหน้าขึ้น เงียบไปครู่หนึ่ง
ผ่านไปพักใหญ่ เขาจึงค่อย ๆ เอ่ยขึ้น น้ำเสียงเนิบช้า ทว่ากลับแฝงความลึกลับเหนือคาดเดา
“คุณครูครับ สิ่งที่คุณสอนง่ายเกินไป”
“ผมเรียนจบไปนานแล้ว”
“ฟังต่อไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร”
ห้องเรียนเงียบไปชั่วขณะ
จากนั้นเสียงหัวเราะกลั้นไม่อยู่ก็ดังขึ้นรอบห้อง
“ชิ ทำเป็นเก่งไปได้ ก็แค่ตัวถ่วงท้ายห้องไม่ใช่หรือไง”
“นั่นสิ หลับในห้องเรียนทุกวัน ยังกล้าพูดว่าเรียนจบแล้วอีก”
“เรียนจบแล้วงั้นเหรอ ฉันว่าเรียนจากในฝันมากกว่า”
“ถ้าเทพหลับเรียนรู้ได้ หมูก็คงปีนต้นไม้ได้แล้ว”
“คนแบบนี้น่ะ เหลือดีแค่ปากแข็ง”
“อย่าไปสนใจเลย เดี๋ยวสอบก็ได้ที่โหล่อยู่ดี”
ซากุระเบ้ปาก แล้วเสริมเสียงเบา
“ฮึ ทำเป็นเก่งไปได้ เทียบกับคุณซาสึเกะแล้วยังห่างกันอีกไกล”
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
สีหน้าโซะสึกิไม่เปลี่ยน ทว่าในใจก็จดแต้มที่ได้มาไว้เงียบ ๆ
อิรุกะหัวเราะเยาะ
เขารู้ไส้รู้พุงเจ้านี่ดีอยู่แล้ว
เทพหลับ ตัวถ่วงท้ายห้อง สอบตกแทบทุกวิชา
นักเรียนแบบนี้ยังกล้าพูดต่อหน้าเขาว่า “เรียนจบแล้ว” อีกหรือ
“ก็ได้”
อิรุกะพยักหน้า แววตาฉายประกายหยอกเย้า
“ในเมื่อเธอบอกว่าเรียนจบหมดแล้ว ครูจะถามสักข้อ”
“ถ้าตอบได้ ต่อไปจะนอนในคาบของครูยังไง ครูก็ไม่สน”
โซะสึกิไม่พูดอะไร
เขาเพียงยกมือขึ้นกวักเรียกอิรุกะ
ความหมายชัดเจนยิ่งกว่าอะไร
มา ถามมาเลย
เส้นเลือดตรงขมับของอิรุกะเต้นตุบขึ้นมาอีกครั้ง
เจ้าเด็กนี่ ยังจะทำเก่งอีกหรือ
เดิมทีเขาแค่คิดจะถามข้อง่าย ๆ ให้เจ้านี่มีทางลงสวย ๆ
แต่พอถูกกวักมือใส่เข้าให้ ก็ทำเอาโมโหขึ้นมา
งั้นเปลี่ยนเป็นข้อยากเลยแล้วกัน
เขาอยากรู้นักว่าไอ้ตัวถ่วงที่เอาแต่นอนทุกวันจะทำเก่งได้ถึงเมื่อไร
“ฟังให้ดี”
อิรุกะกอดอก แล้วเอ่ยทีละคำ
“คาตง • โกคาเคียวโนะจุตสึ ต้องประสานอินกี่ท่า ลำดับเป็นอย่างไร”
“แล้วจักระสกัดขึ้นมาได้อย่างไร และเปลี่ยนเป็นคุณสมบัติธาตุไฟภายในร่างกายได้อย่างไร”
นักเรียนทั้งห้องสูดลมหายใจเฮือก
โกคาเคียวโนะจุตสึเป็นวิชานินจาระดับซีอย่างแท้จริง แม้แต่นินจาระดับล่างทั่วไปก็อาจยังใช้ไม่เป็น
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการท่องลำดับประสานอิน แถมยังต้องอธิบายหลักการเปลี่ยนแปลงจักระให้ชัดเจน
ข้อนี้ยากเกินบทเรียนไปแล้ว
สีหน้าโซะสึกิไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย
เพราะเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักนิด
แต่ในใจกลับมั่นคงอย่างยิ่ง
มีสูตรโกงอยู่
จะกลัวอะไร
【ตรวจพบช่องว่างทางความรู้ของผู้ถือระบบ ต้องการใช้ค่าเฮ่าอี้ 5 แต้ม แลกกับ《สารานุกรมเฉลยทุกวิชาโรงเรียนนินจา》หรือไม่】
【ใช่ / ไม่】
โซะสึกิตอบ “ใช่” ในใจโดยไม่ลังเล
ล้อเล่นหรือไง ใช้ค่าเฮ่าอี้ห้าแต้มแลกกับการสอบแบบเปิดตำรา
ดีลนี้มีแต่กำไร ไม่มีขาดทุน
อีกอย่าง สารานุกรมเฉลยคำตอบ นี่มันสูตรโกงแบบเปิดตำราชัด ๆ
【แลกเปลี่ยนสำเร็จ!】
【ค่าเฮ่าอี้ -5, ค่าเฮ่าอี้ปัจจุบัน: 2 แต้ม】
【《สารานุกรมเฉลยทุกวิชาโรงเรียนนินจา》โหลดเรียบร้อย!】
ชั่วพริบตา ความรู้มหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่สมอง แจ่มชัดราวกับสลักลงไปในกระดูก
โซะสึกิค่อย ๆ ยกเปลือกตาขึ้น มุมปากยกเป็นรอยยิ้มจาง ๆ
วินาทีถัดมา เขาก็เอ่ยปาก
“คาตง • โกคาเคียวโนะจุตสึ ประสานอินทั้งหมดหกท่า”
“มะ เมะ ซะ อิ มะ โทะ โทะระ”
“จักระถูกสกัดจากทั่วร่างแล้วรวบรวมไว้ที่หน้าอก จากนั้นบีบอัดและปลดปล่อยออกมาอย่างรวดเร็วผ่านลำคอ แล้วกระตุ้นด้วยการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติธาตุไฟ จึงจะสำเร็จเป็นวิชานี้”
เสียงไม่ได้ดังนัก แต่ชัดถ้อยชัดคำ ไม่มีผิดแม้แต่คำเดียว
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
…………
พูดจบ เขายังไม่ลืมเสริมอย่างเอื่อยเฉื่อยว่า
“นี่เป็นแค่พื้นฐานของพื้นฐานเท่านั้น”
ทั้งห้องพลันเงียบกริบอีกครั้ง
ภายในห้องเรียนไร้เสียงโดยสิ้นเชิง
อิรุกะยืนอึ้งไปทั้งตัว
เขาเบิกตากว้าง อ้าปากค้างอยู่นานกว่าจะหุบลงได้
ในหัวมีแต่เสียงอื้ออึง ชั่วขณะหนึ่งถึงกับไม่รู้จะพูดอะไร
ถูกทั้งหมด
ไม่ผิดสักคำ
แม้แต่เส้นทางการเปลี่ยนแปลงจักระก็ยังอธิบายได้ถูกต้องไม่มีที่ติ
นี่ นี่เป็นไปได้ยังไง
เจ้านี่ไม่ใช่เทพหลับกับตัวถ่วงท้ายห้องที่ขึ้นชื่อหรอกหรือ
“แปะ”
นักเรียนคนหนึ่งแถวหน้าทำปากกาหลุดมือ ตกลงพื้น
ส่วนแถวหลังยิ่งแตกตื่น พวกตัวประกอบต่างพากันอ้าปากค้าง
“เขาตอบได้จริง ๆ งั้นเหรอ”
“ให้ตายเถอะ ฉันยังฟังคำถามไม่รู้เรื่องเลยด้วยซ้ำ”
“เทพหลับเก่งขึ้นตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย”
“เหลือเชื่อจริง ๆ”
ซากุระขมวดคิ้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เมื่อครู่เธอยังลองคิดคำตอบในใจ และต้องหยุดทบทวนอยู่พักหนึ่ง
ไม่คิดเลยว่าเจ้าคนที่เอาแต่นอนในห้องเรียนจะตอบออกมาได้ทันที
นารูโตะเด้งลุกขึ้นจากเก้าอี้ ดวงตาเป็นประกาย
“สุดยอดไปเลย! ฉันจำลำดับประสานอินไม่ได้สักคำ แต่นายกลับตอบถูกหมดเลย!”
ซาสึเกะกอดอก หันหน้าหนีอย่างเย็นชา
แต่ในแววตาของเขามีประกายประหลาดใจวาบผ่านอย่างชัดเจน
ชิกะมารุเท้าคาง พึมพำเสียงเบา
“ยุ่งยากชะมัด… ข้อนี้ฉันยังปวดหัวเลย”
ท่ามกลางความตกตะลึง โซะสึกิเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย
“ฉันบอกแล้วไง ว่าฝึกฝนอยู่ในความฝัน”
“พวกมนุษย์ธรรมดาอย่างพวกนาย จะไปเข้าใจอะไร”
หน้าอิรุกะเขียวคล้ำ
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
เขาสอนหนังสือมาหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่ถูกนักเรียนคนหนึ่งพูดจนเถียงไม่ออกต่อหน้าคนทั้งห้อง
เจ้าเด็กนี่อาศัยโชค หรือมีฝีมือจริงกันแน่
ไม่ได้ เขาจะยอมรับง่าย ๆ แบบนี้ไม่ได้
“ก็แค่บังเอิญเคยเรียนข้อนี้มาเท่านั้น!”
เขากัดฟัน กอดอกอย่างไม่ยอมแพ้
“เอาอีก!”
“สุยตง • สุยริวดันโนะจุตสึ ต้องประสานอินกี่ท่า”
“หลักการของคาเงบุนชินโนะจุตสึคืออะไร”
“การเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติทั้งห้าของจักระ สอดคล้องกับธาตุอะไรบ้าง”
คำถามชุดหนึ่งถาโถมเข้าใส่ราวกับกระสุนปืนกล
โซะสึกิไม่แม้แต่จะยกเปลือกตาขึ้น
มีสารานุกรมเฉลยอยู่ในมือแล้ว ข้อสอบของโรงเรียนนินจาจะยากสักแค่ไหนกันเชียว
ไม่ต้องพูดถึงข้อสอบนอกหลักสูตร ต่อให้เอาข้อสอบสอบจูนินมาให้ เขาก็ตอบได้ทั้งที่หลับตา
เขาตอบได้ทันที รวดเร็วและแม่นยำ ไม่มีสะดุดแม้แต่น้อย
“สุยตง • สุยริวดันโนะจุตสึ ประสานอินทั้งหมดสี่สิบสี่ท่า”
“คาเงบุนชินโนะจุตสึ คือการแบ่งจักระอย่างเท่าเทียมให้ร่างแยกหลายร่าง แต่ละร่างมีจิตสำนึกเป็นของตนเอง และสามารถฝึกฝนไปพร้อมกันได้”
“การเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติทั้งห้าคือ ไฟ ลม สายฟ้า ดิน และน้ำ”
ลำดับประสานอินของวิชาน้ำ เขาตอบได้คล่องปรื๋อ
หลักการของร่างแยกเงา เขาอธิบายได้เป็นขั้นเป็นตอน
การเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติทั้งห้า เขารู้แจ้งราวกับนับสมบัติของตนเอง
ข้อหนึ่ง สองข้อ สามข้อ
ถูกทั้งหมด
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
ภายในห้องเรียน นอกจากเสียงของโซะสึกิที่เปี่ยมความสงบแล้ว ก็ไม่มีเสียงอื่นอีกแม้แต่น้อย
ทุกคนต่างอ้าปากค้าง
อิรุกะอ้าปากพะงาบ แต่พูดอะไรไม่ออกสักคำ
ทั้งหมดนี้เป็นความรู้เกี่ยวกับนินจาที่มีอยู่จริง และคำถามบางข้อก็ล้ำเข้าไปถึงขอบเขตของการสอบจูนินแล้ว
ตัวถ่วงท้ายห้องที่เอาแต่นอนในชั้นเรียนทุกวัน จะตอบถูกทั้งหมดได้ยังไง
“ผีหลอกแล้ว…”
“ตัวถ่วงท้ายห้องนี่ จู่ ๆ ก็สมองเปิดหรือไง”
“หรือว่าแอบโกงมา”
ไม่รู้ว่าใครพึมพำขึ้นมาเบา ๆ
ในที่สุดโซะสึกิก็หยุดพูด
เขาค่อย ๆ หลับตาลง น้ำเสียงเรียบเฉย แต่กลับหนักแน่นราวกับค้อนที่ทุบลงกลางใจทุกคน
“พอแค่นี้เถอะ”
พูดจบ เขาก็เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ แล้วยกขาพาดขึ้น
จากนั้นก็หลับไปอีกครั้ง
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
【ค่าเฮ่าอี้ +1】
………………
เสียงแจ้งเตือนดังระรัวขึ้นในหัว
โซะสึกิหลับตา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น
ทำตัวอวดเก่งแล้วสะใจ อวดเก่งต่อไปก็สะใจต่อไป
ค่าเฮ่าอี้หนึ่งร้อยแต้ม ดูท่าจะไม่ได้ยากขนาดนั้นนี่นา
บางทีอีกไม่นาน เขาอาจแลกแพ็กเกจมือใหม่ออกมาได้แล้ว
ความฮึกเหิมพุ่งทะยานสู่ฟ้า ใครจะเทียบชั้นฉันได้!