เมื่อจ้องมองดูดีๆ ก็เห็นเป็นหีบสมบัติทองคำจริงๆ
และหีบสมบัติทองคำนั้น ยังอยู่บนเกาะด้วย
หีบสมบัติและเกาะ ดีใจซ้อนดีใจ
ดีที่สายตาดีขึ้นหลังร่างกายถูกเสริมพลัง ไม่งั้นคงพลาดไปจริงๆ
หลินเป่ยยืนอยู่บนกำแพงเมือง หรี่ตามองอยู่หลายวินาที ยืนยันว่าตัวเองไม่ได้ดูผิด
โครงร่างของเกาะปรากฏอยู่ลิบๆ บนเส้นขอบฟ้า และจุดแสงสีทองนั้น อยู่บนชายหาดของเกาะ
“เดินหน้าเต็มกำลัง!”
เต่าดำบดขยี้ซากที่กองเรือของลอยกลางทะเลทิ้งไว้ มุ่งหน้าสู่ทิศทางของหีบสมบัติทองคำด้วยความเร็วสูงสุด
ระหว่างทาง หลินเป่ยใช้เวลานี้สำรวจของที่ปล้นมาจากลอยกลางทะเล
ของไม่มาก แต่มีพิมพ์เขียวสองใบที่มีมูลค่าอยู่บ้าง
พิมพ์เขียวเลเวล E: ดาบด้ามยาวดีเยี่ยม, พิมพ์เขียวเลเวล D: กระบองทุบทำลายระดับดี
อาวุธเลเวลนี้ ตอนนี้กำลังเป็นที่ต้องการในหมู่ผู้เล่น กลับไปให้ต้าจ้วงเริ่มตีขึ้นมาได้
หลินเป่ยเก็บพิมพ์เขียวไว้ ถอนใจในใจ
ให้ต้าจ้วงเป็นคนสร้างอาวุธคนเดียว มันก็ยังช้าเกินไป
ยังต้องฝึกช่างตีเหล็กเพิ่มอีกสักสองสามคน ต่อให้ตีอาวุธเลเวลต่ำก็ทำเงินได้ไม่น้อยเหมือนกัน
พวกโจรสลัดแม้จะช่วยงานได้ แต่ถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครที่ตีอาวุธเองได้จริงๆ สักคน
พิมพ์เขียวที่เหลืออีกสองสามใบเป็นพวกชุดเกราะและเครื่องมือเลเวลต่ำ สำหรับหลินเป่ยแล้วไม่มีประโยชน์อะไร
แต่กับผู้เล่นทั่วไปก็ถือว่าใช้ได้ดี ไว้เอาไปลงขายในระบบแลกเปลี่ยน เอาแก่นคริสตัลบ้าง
เต่าดำเดินหน้าต่อไป
ยิ่งเข้าใกล้เกาะ การโจมตีของอสูรสมุทรก็ยิ่งถี่ขึ้น
F เลเวล, E เลเวล, D เลเวล พุ่งเข้าใส่เป็นระลอก เหมือนมีอะไรไล่หลังพวกมันมา