เอาชีวิตรอดทั่วโลก: เมืองเต่ายักษ์ของฉันกลายเป็นศูนย์กลางการค้า

ตอนที่ 39 ยานระดับ 5 เต่ายักษ์ค้ำนภา (ลงสามตอนรวด!)

6 นาที· 1.4K คำ

อีกด้านหนึ่ง ในช่องแชทยังคงพูดคุยกันถึงประกาศระบบของหลินเป่ยในครั้งนี้

แต่คราวนี้ กลับไม่ร้อนแรงเท่าไร

ผู้เล่นเริ่มชินกับการที่หลินเป่ยได้รับประกาศระบบแล้ว

ไม่ได้แตกตื่นอะไรมากมายนัก

ก็ท่านเทพหลินเป่ยสุดยอดนี่ ไม่ใช่ความเห็นพ้องต้องกันเรอะ?

หลินเป่ยเปิดช่องแชท กวาดตาดูคร่าว ๆ

"ที่แท้ท่านเทพหลินเป่ยก็ประกาศทั่วเซิร์ฟอีกแล้วนี่เอง ปกติแล้วล่ะ"

"วันไหนไม่ได้เห็นท่านเทพหลินเป่ยขึ้นประกาศ ขนลุกไปทั้งตัวเลย"

"คราวนี้เป็นสังหารแรกเลเวล C สุดยอดเลย"

หลินเป่ยปิดช่อง ใส่กระเป๋าเป้มิติใบใหม่ที่เพิ่งได้

พื้นที่เก็บของเพิ่มขึ้น 200 ลูกบาศก์เมตรทันที

เขาเก็บของทุกอย่างในตัวเข้าเป้สะพายหลังทั้งหมด ตัวเบาเดินทางคล่อง

"สำรวจต่อ ยังไม่ต้องรีบเพิ่มเลเวล เอาเกาะนี้ให้หมดก่อนค่อยว่ากัน"

หลินเป่ยพาอูคงกับอาใหญ่เดินลึกเข้าไปในเกาะ

เดินไปได้ไม่นาน ข้างหน้าเป็นทุ่งหญ้าผืนหนึ่ง

บนพื้นหญ้า แกะขาวหลายตัวกำลังกินหญ้า

อสูรสมุทรพิเศษเลเวล E: แกะขนปุย

เจ้าแกะก็สังเกตเห็นพวกหลินเป่ยปรากฏตัวเช่นกัน แต่กลับไม่มีท่าทีดุเดือดเหมือนอสูรสมุทรตัวอื่น!

เพียงแค่ชำเลืองมองครั้งหนึ่ง แล้วก้มหน้ากินหญ้าต่อ!

ตาของหลินเป่ยเป็นประกาย ความคิดบ้าระห่ำผุดขึ้นมา

แกะพวกนี้ เลี้ยงได้ไหมนะ?

ขนแกะใช้ทำเสื้อผ้ากางเกง เนื้อแกะทำกับข้าวได้ หม้อไฟเกาหลีก็ได้ ปิ้งเป็นหมูเสียบไม้ก็ดี

คิดไปคิดมา น้ำลายแทบไหล

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป