บัตรเชิญของเมืองเต่าดำกลายเป็นของแข็งราวกับเงินตรา
มีเพียงผู้ที่ได้บัตรเชิญเท่านั้นจึงจะเทเลพอร์ตมายังย่านการค้าได้ และเมื่อมาถึงย่านการค้าแล้วจึงจะมีสิทธิ์เข้าสัมภาษณ์
บัตรเชิญห้าสิบใบถูกกวาดเกลี้ยงตั้งแต่เช้านี้แล้ว ใครอยากได้ก็ต้องไปซื้อต่อจากมือสอง
ตอนนี้ ราคาบัตรเชิญมือสองพุ่งไปถึงสิบกว่าแก่นคริสตัลเลเวล E ต่อใบแล้ว
ผู้เล่นคนแรกที่พบประกาศรับสมัครชื่อว่าเฉียนตัวตัว
หลังจากเขาแย่งบัตรเชิญมาได้ก็ไม่ได้เดินดูร้านค้าต่อ แต่ตรงไปหาส้มน้อยทันที
เฉียนตัวตัวรู้ดีว่า ถ้าสัมภาษณ์ผ่าน เมื่อไหร่ก็มาเดินดูร้านค้าได้
“สวัสดีครับ ผมขอสัมภาษณ์”
ส้มน้อยประเมินเฉียนตัวตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า อายุยี่สิบต้น ๆ สวมเสื้อผ้าธรรมดาที่ถูกซักจนซีด ปลายแขนเปื้อนเศษไม้ป่น นิ้วมือถูชายเสื้อไม่หยุด
“ตามฉันมา”
ส้มน้อยพาเขาผ่านประตูเมืองอีกบานของย่านการค้า ประตูนั้นปกติไม่เปิด ทะลุเข้าไปยังเขตเมืองชั้นใน
เฉียนตัวตัวเดินตามหลัง ผ่านเขตที่พักอาศัยก่อน จากนั้นเป็นเขตอุตสาหกรรม และสุดท้ายมาถึงพื้นที่สูง
ตลอดทาง ตาของเฉียนตัวตัวแทบจะหลุดจากเบ้า
ทุกสิ่งทุกอย่างในสายตาของเฉียนตัวตัวล้วนแปลกใหม่และน่าตื่นตะลึง
เมื่อถึงพื้นที่สูง ตอนที่เฉียนตัวตัวก้าวขึ้นบันได น่องของเขาสั่นเล็กน้อย
ในใจเขาสาบานอย่างแน่วแน่ ว่าจะต้องอยู่ที่เมืองเต่าดำให้ได้
ไม่นานนัก เขาก็ได้เห็นหลินเป่ย
และอูคงที่เกาะอยู่บนไหล่ของหลินเป่ย นัยน์ตาสีทองจ้องมองเขาอยู่
เพียงแค่แวบเดียว เฉียนตัวตัวก็รู้สึกเหมือนถูกมองทะลุปรุโปร่ง