เมืองเต่าดำได้รับผลกระทบไม่มากนัก
ผู้เล่นที่มาย่านการค้าส่วนใหญ่มีพาหนะระดับสามขึ้นไป ติดตั้งโครงสร้างป้องกันบนเรือ พอจะต้านทานได้ระลอกหนึ่ง
ส่วนที่เสียหายหนักจริง ๆ คือผู้เล่นพาหนะระดับสอง
สำหรับผู้เล่นพาหนะระดับหนึ่ง แทบจะตายหมดแล้ว
มาถึงตอนนี้ ยังใช้แค่พาหนะระดับหนึ่งอยู่ มีแต่พวกความสามารถไม่ถึงขั้น หรือไม่ก็ปล่อยตัวเองลอยไปวัน ๆ
ในการคัดกรองรอบแล้วรอบเล่า แน่นอนว่าเอาชีวิตรอดได้ยาก
ผู้เล่นจำนวนไม่น้อย เมื่อรวมเข้ากับข้อมูลในช่องแชท ก็ได้ข้อสรุปที่คล้ายคลึงกัน
“ตอนนี้ พาหนะระดับหนึ่งน่าจะเป็นเส้นตายแล้ว”
“ต่อไปจะสูงกว่านี้ไหม”
“ต้องสูงขึ้นแน่ ถ้าไม่อัปเกรดพาหนะ ก็ถึงตาเราหมด”
ข้อสรุปนี้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว
ความตื่นตระหนกแผ่ขยาย แต่สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดก็ผลักดันให้ทุกคนต้องเลือก
บางคนเริ่มถามในช่องแชท
“เข้าเมืองเต่าดำแล้วจะรอดไหม”
หัวข้อนี้ทำให้หลายคนครุ่นคิด
เข้าร่วมเมืองเต่าดำแล้วรับการจัดการ หรือจะดิ้นรนด้วยตัวเอง
ไม่ใช่ทุกคนที่อยากถูกจัดการ
สุดท้าย ทางเลือกก็ต้องตัดสินใจเอง
อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นที่อยากซื้อบัตรเชิญมีมากขึ้น
ราคามือสองกระโดดขึ้นไปอีกก้อน
หลินเป่ยยังไม่ผ่อนคลายข้อจำกัด
วันละห้าสิบใบ จำนวนจำกัดวางขาย
รอให้จำนวนพลเมืองมากพอที่จะให้เมืองเต่าดำดำเนินการได้เต็มระบบก่อน แล้วค่อยพิจารณาค่อย ๆ ผ่อนปรน
บนผิวทะเลไม่ไกลจากเมืองเต่าดำ มีเรือสามลำลอยติดกัน