กัวเสียงรู้ฐานะทรัพย์สินของตนดี
ต่อสู้ระยะประชิดมีดาบผ่าขุนเขาแยกสมุทร ต่อสู้ระยะไกลมีดัชนีวิญญาณสูญ ป้องกันกายมีเคล็ดเต่ากระ หลอมกายมีวิชาหลอมกายวิญญาณหุบเหว มีเพียงวิชาตัวเบาสำหรับเอาชีวิตรอดเท่านั้นที่ยังขาดอยู่
หากสู้ไม่ไหวแล้วยังหนีไม่พ้น สำหรับผู้บำเพ็ญระดับเขาแล้ว นั่นเป็นเรื่องถึงชีวิตทีเดียว!
เขาเดินวนอยู่ระหว่างชั้นวาง หยิบวิชาตัวเบาหลายเล่มลงมาเปิดอ่าน
เล่มหนึ่งคือ «วิชากายาเบา» เริ่มฝึกได้ง่าย ฝึกจนถึงขั้นสูงสุดก็เพียงทำให้ร่างเบาดุจนกนางแอ่น ใช้ปีนกำแพงข้ามหลังคาได้ดีอยู่บ้าง แต่หากเจอคู่ต่อสู้ที่มีพลังบำเพ็ญจริง ๆ คงหนีไปได้ไม่กี่ก้าวก็ถูกตามทัน
อีกเล่มคือ «เหินพฤกษา» เมื่อฝึกสำเร็จ ฝ่าเท้าจะไม่แตะพื้น ทว่าปราณวิญญาณทั่วร่างกลับถูกใช้ไปกับฝ่าเท้าจนหมด จึงหนีไปได้ไม่ไกล
ยังมี «เคล็ดเหยียบเมฆา» ซึ่งอาศัยไอเมฆาทะยานขึ้นฟ้าได้ ทว่าการเริ่มฝึกต้องมีพื้นฐานขั้นฝึกลมปราณระดับห้าขึ้นไป ตอนนี้เขายังเอื้อมไม่ถึงแม้แต่ธรณีประตู
บนชั้นบนสุดของชั้นวางยังมี «วิชากายามังกรท่อง» วางอยู่ ราคาสองร้อยแต้ม เมื่อฝึกสำเร็จ ร่างกายจะพลิ้วไหวดุจมังกร เคลื่อนไหวเปลี่ยนทิศได้ดังใจ
แต่ใต้ป้ายไม้กลับมีตัวอักษรเล็ก ๆ อีกบรรทัดเขียนไว้ว่า ต้องมีขั้นฝึกลมปราณระดับสี่ขึ้นไปจึงจะเริ่มฝึกได้
กัวเสียงนำวิชาเหล่านั้นวางกลับที่เดิมทีละเล่ม ก่อนจะดึงหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากด้านในสุดของชั้นวางในที่สุด: «ก้าววิญญาณเหิน»
หากฝึกวิชาตัวเบานี้จนลึกล้ำ จะเดินทางได้วันละพันลี้ ใช้ได้ทั้งยามรับมือศัตรูและยามหลบหนีเอาชีวิตรอด
เริ่มฝึกก็ไม่ยากนัก เพียงแต่ยิ่งฝึกต่อไปก็ยิ่งต้องอาศัยความเข้าใจและปราณวิญญาณ หากขาดไปเพียงเล็กน้อย ก็อาจติดค้างอยู่ตรงกลาง ไม่ก้าวหน้าหรือถอยหลัง