“อีก 1 นาที 30 วินาที โปรดตั้งชื่อตัวละครให้ผู้เล่น ”
ได้ยินเสียงระบบดังขึ้นอีกครั้ง อู๋เส้าเฉินส่ายหัว สลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไป ไม่คิดให้มากความ เพราะยังไงนี่ก็เป็นเกมข้ามยุคสมัย ย่อมมีเรื่องที่ตัวเองไม่อาจเข้าใจได้มากมายแน่นอน เขาทำใจให้สงบแล้วพูดขึ้น
“เฉินเฟิง”
“ตั้งชื่อสำเร็จ เกมใช้ใบหน้าจริงของผู้เล่นซึ่งไม่สามารถปรับเปลี่ยนได้ ผู้เล่นสามารถซื้อหน้ากากหรือผ้าปิดหน้าจากร้านค้าหลังเข้าสู่เกมเพื่อบดบังใบหน้าได้ เพื่อให้ผู้เล่นปรับตัวเข้ากับเกมได้อย่างรวดเร็ว หลังเข้าสู่เกมจะรู้สึกเจ็บปวด 5% และทุกระดับ 10 ระบบจะเพิ่มความรู้สึกเจ็บปวดขึ้นอัตโนมัติ 5% ประสาทสัมผัสอื่นๆ เหมือนกับโลกแห่งความเป็นจริง
ผู้เล่นแต่ละคนหลังเข้าสู่เกม ระบบจะสุ่มสร้างพรสวรรค์ประจำตัวหนึ่งอย่างตามลักษณะโดยรวมของผู้เล่น แต่ละคนมีพรสวรรค์ที่แตกต่างกัน โปรดใช้พรสวรรค์ให้เป็นประโยชน์ และเลือกอาชีพที่เข้ากับพรสวรรค์ของตนเองให้มากที่สุด”
“เอาละ ขอให้เล่นเกมให้สนุก! เกมกำลังจะเริ่มต้น…
10
9
…
3…2…1”
เสียงเพิ่งจะจบลง แสงวาบหนึ่งก็ฉายผ่าน อู๋เส้าเฉินพบว่าตัวเองยืนอยู่ในหมู่บ้านมือใหม่อยู่แล้ว รอบข้างมีแสงสีขาววาบขึ้นไม่ขาดสาย มีคนปรากฏตัวออกมาไม่หยุด ไม่นานก็แน่นขนัดจนแทบขยับตัวไม่ได้
“เว้ย! นี่มันเกมเหรอ?”
“บ้าเอ๊ย! เหมือนจริงเกินไปแล้วมั้ง”
“นี่มันเหมือนโลกความจริงเป๊ะเลย!”
“เฮ้ย! ใครมันมาจับก้นแม่!”
“เอ่อ ขอโทษนะ ผมแค่ลองสัมผัสดู เผลอคิดว่าฝันอยู่ นี่มันสมจริง 100% จริงๆ ด้วย”
“เห้ย! งั้นให้แม่จับบ้างสิว่าจริงหรือเปล่า!”
“อย่าเลย! ผมพิสูจน์แล้ว มันจริงมาก!”
เสียงอึกทึกครึกโครมรอบข้างดังขึ้นไม่ขาดสาย ทำให้อู๋เส้าเฉินเกือบแยกไม่ออกว่านี่คือความจริงหรือในเกม
“ยินดีต้อนรับสู่เทวโองการ คุณเกิดที่หมู่บ้านมือใหม่หมายเลข 8365 ระบบมอบชุดของขวัญมือใหม่ให้หนึ่งชุด พรสวรรค์ถูกสร้างแล้ว พรสวรรค์ของคุณคือ[ต้นตอพิษร้ายแรง]โปรดดูในหน้าต่างตัวละคร”
“ต้นตอพิษร้ายแรง? อะไรกัน? ผู้ชายเท่ๆ อย่างฉันจะไปเกี่ยวกับพิษอะไร?” อู๋เส้าเฉินอึ้งไปพักหนึ่ง เพราะเขารู้ดีว่าพรสวรรค์ของแต่ละคนถูกกำหนดมาจากตัวเขาเอง เขาคิดไม่ออกจริงๆ ว่าตัวเองไปเกี่ยวกับพิษได้ยังไง
ย้อนเวลากลับไป ในโลกความจริง หลังจากที่จิตสำนึกของอู๋เส้าเฉินเข้าไปในเกม ผิวของเขาก็ค่อยๆ ซีดลง พิษค่อยๆ ไหลเวียนเข้าสู่กระแสเลือด ผ่านไปครู่หนึ่ง เมื่อหมวกเกมเก็บตัวอย่างเลือด ตรวจพบว่ามีพิษปนอยู่ในเลือด หมวกเกมจึงดูดซับพิษส่วนใหญ่ในร่างกายของอู๋เส้าเฉินออกไปจนหมดในที่สุด
“เปิดหน้าต่างตัวละคร” อู๋เส้าเฉินคิดในใจ
ชื่อ: เฉินเฟิง
เลเวล: 0
พลังชีวิต: 50
ค่ามานา: 50
โจมตีกายภาพ: 10
โจมตีเวท: 10
ป้องกันกายภาพ: 5
ป้องกันเวท: 5
ความเร็วเคลื่อนที่: 5
ค่าประสบการณ์: 0/100
พลัง: 5 (ส่งผลต่อโจมตีกายภาพ 1 พลัง = 2 โจมตีกายภาพ)
สติปัญญา: 5 (ส่งผลต่อโจมตีเวท 1 สติปัญญา = 2 โจมตีเวท)
ร่างกาย: 5 (ส่งผลต่อพลังชีวิต 1 ร่างกาย = 10 พลังชีวิต)
กระดูกสันฐาน: 5 (ส่งผลต่อการป้องกัน 1 กระดูกสันฐาน = 1 ป้องกันกายภาพ และ 1 ป้องกันเวท)
จิตใจ: 5 (ส่งผลต่อค่ามานา 1 จิตใจ = 10 ค่ามานา)
ความคล่องแคล่ว: 5 (ส่งผลต่อความเร็วเคลื่อนที่และความเร็วโจมตี 1 ความคล่องแคล่ว = 1 ความเร็วเคลื่อนที่ และ 0.2% ความเร็วโจมตี)
มือใหม่ทุกคนเมื่อเกิดจะมีค่าสถานะเป็น 5 ทั้งหมด จุดนี้ทำได้ยุติธรรมมาก นอกจากจะมีพรสวรรค์ที่เพิ่มค่าสถานะ
สกิล: ทักษะการหยั่งรู้ (สามารถดูข้อมูลมอนสเตอร์ที่มีเลเวลไม่สูงกว่าตัวเอง 10 เลเวล)
พรสวรรค์: ต้นตอพิษร้ายแรง: การโจมตีปกติหรือสกิลระยะประชิดจะทำให้เป้าหมายติดพิษร้ายแรง (การโจมตีระยะไกลไม่สามารถทำให้เกิดผลได้) ทำให้เป้าหมายเสียพลังชีวิต 1 แต้มต่อวินาที เป็นความเสียหายจริง ซ้อนทับได้ 1 ชั้น เป็นเวลา 60 วินาที ระหว่างที่ติดพิษ เป้าหมายไม่สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้ ลักษณะพิเศษ: ทุกการสังหารเป้าหมายที่มีเลเวลสูงกว่าตัวเอง 5 เลเวล ความเสียหายของพิษจะเพิ่มขึ้น 1 แต้ม ทุกการสังหารบอสที่มีระดับไม่ต่ำกว่าระดับตัวเอง จำนวนชั้นที่พิษสามารถซ้อนทับได้จะเพิ่มขึ้น 1 ชั้น (บอสแต่ละระดับจะสามารถกระตุ้นได้เพียงครั้งเดียว)
อู๋เส้าเฉินจ้องมองพรสวรรค์ของตัวเองอย่างตะลึง พรสวรรค์นี้ถึงแม้ตอนแรกจะรู้สึกว่าห่วย แต่พอเห็นลักษณะพิเศษแล้ว อู๋เส้าเฉินรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงจนแทบควบคุมไม่ได้ ด้วยความเข้าใจในเกมของเขา เขาสัมผัสได้ว่าพรสวรรค์นี้ถ้าได้ซ้อนทับไปเรื่อยๆ ภายหลังจะน่ากลัวขนาดไหน
รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะทะยานขึ้นฟ้าแล้วสิ! บ้าน รถ เงิน สาวๆ ทุกอย่างกำลังโบกมือเรียกร้องหาเขาอยู่ และในตอนนี้เขาก็ไม่รู้สึกลังเลอีกแล้วว่าตัวเองจะเกี่ยวกับพิษหรือเปล่า แค่รู้ว่าพรสวรรค์นี้โคตรจะดี…
รีบเปิดอินเวนทอรี่แล้วแกะชุดของขวัญมือใหม่ ได้ตามคาด กระบี่ไม้หนึ่งเล่ม เสื้อผ้าผืนหนึ่ง
กระบี่ไม้: โจมตีกายภาพ +2 (อุปกรณ์มือใหม่)
เสื้อผ้า: ป้องกันกายภาพ +1 (อุปกรณ์มือใหม่)
มีอะไรก็ดีกว่าไม่มี รีบใส่ทันที โจมตีกลายเป็น 12 ป้องกันกลายเป็น 6
มองดูฝูงชนที่วุ่นวายรอบข้าง รวมถึงแสงสีขาวที่ยังไม่หยุดวาบขึ้น คาดการณ์แบบอนุรักษ์นิยม หมู่บ้านมือใหม่แห่งนี้มีคนเกือบหมื่นคน ตามที่ทางการประกาศ แค่หมู่บ้านมือใหม่ในจีนก็มีหนึ่งหมื่นแห่ง ถ้าหมู่บ้านมือใหม่ทุกแห่งเป็นแบบนี้ นั่นหมายความว่าเกมนี้เพิ่งเปิด มีผู้เล่นชาวจีนทะลุร้อยล้านคนแล้ว น่ากลัวจริงๆ…
กว่าจะเบียดฝูงชนออกมาได้ หวังจะหา NPC สักคนเพื่อดูว่ามีเควสต์หรือเปล่า แต่กลับพบว่าหมู่บ้านมี NPC อยู่แค่สิบกว่าคนเท่านั้น ทุกคนถูกผู้เล่นล้อมรอบเป็นชั้นๆ ซ้อนกันสามชั้นสี่ชั้น
“เอ่อ ช่างเถอะ ถึงจะมีเควสต์ในช่วงต้น รางวัลก็ไม่สูงหรอก ไม่เสียเวลาดีกว่า ออกไปล่ามอนสเตอร์น่าจะคุ้มกว่า” อู๋เส้าเฉินคิดในใจ
เดินออกจากปากหมู่บ้านไปก็เป็นทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ บนทุ่งหญ้ามีกระต่ายจำนวนมากกำลังกระโดดไปมา และในตอนนี้ทุ่งหญ้าทั้งหมดก็เต็มไปด้วยผู้เล่นแล้ว และมีแสงสีขาววาบขึ้นเป็นระยะๆ ซึ่งพิสูจน์ว่ามีผู้เล่นตาย
กระต่ายน่ารักขนาดนี้ยังฆ่าคนได้ด้วยเหรอ? อู๋เส้าเฉินแปลกใจมาก เดินเข้าไปหากระต่ายตัวหนึ่งแล้วใช้ทักษะการหยั่งรู้ปาใส่
[กระต่ายน้อยขาว]
เลเวล: 1
พลังชีวิต: 100
โจมตีกายภาพ: 12
ป้องกันกายภาพ: 7
ความเร็ว: 6
สกิล: ไม่มี
ดูค่าสถานะของกระต่ายน้อยขาวข้างหน้า แล้วดูค่าสถานะของตัวเอง อู๋เส้าเฉินมุมปากกระตุก นี่แหละที่รู้ว่าทำไมถึงมีคนตาย แกเอ๊ย ถ้าไม่จัดปาร์ตี้ คนธรรมดาแม้แต่กระต่ายเลเวลต่ำสุดยังสู้ไม่ได้เลย
ก่อนถึงเลเวล 10 เปลี่ยนอาชีพ ค่าสถานะของผู้เล่นส่วนใหญ่จะเหมือนกัน บวกกับกระบี่ไม้โจมตี 12 แต้ม ป้องกันรวมกับเสื้อผ้าแค่ 6 แต้ม นั่นคือฟันกระต่ายทีหนึ่งโดน 5 แต้ม กระต่ายข่วนเราทีหนึ่งโดน 6 แต้ม จุดสำคัญคือกระต่ายมีเลือด 100 แต้ม แต่ผู้เล่นมีแค่ 50 แต้ม ช่วงต้นความเร็วโจมตีเท่ากันหมด โดยพื้นฐานคือแกฟันมันที มันข่วนแกที ผลลัพธ์สุดท้ายเห็นๆ อยู่ ที่แย่ที่สุดคือความเร็วของกระต่ายยังเร็วกว่าผู้เล่นนิดหน่อย นั่นหมายถึงสู้ไม่ได้ก็หนีไม่รอดด้วยสิ เกมนี้เอาจริงเหรอ?
“เว้ย! คนออกแบบเกมนี้โครตจะสุนัขจริงๆ แม่แกเอ๊ย ฉันโดนกระต่ายฆ่ามาสองรอบแล้วแกเชื่อไหม?”
“ฉันซวยกว่าแกอีก ฉันออกมาก่อน ตายไปสามรอบแล้ว เล่นเกมมาหลายปี เพิ่งเคยเจอครั้งแรกที่สู้กระต่ายตัวเดียวไม่ได้ อายแมวโว้ย!”
ถึงแม้คนตายจะไม่น้อย แต่ก็สู้จำนวนคนไม่ได้ เพราะปกติกระต่ายเกิดใหม่ทีหนึ่งจะมีคนหลายคนรุมรุมโจมตี พอไม่ได้จัดปาร์ตี้ ค่าประสบการณ์ก็จะเป็นของคนที่ลงสังหารสุดท้าย ส่วนของที่ดรอปก็แล้วแต่ใครจะมือไว แต่ตอนนี้กระต่ายตายไปเยอะแล้ว ก็เห็นจะดรอปแค่ทองแดงกับขนกระต่ายเป็นบางครั้ง อุปกรณ์ชิ้นเดียวก็ไม่เห็น อัตราดรอปของเทวโองการโคตรจะซาดิสม์
“แม่งเอ๊ย ฆ่ากระต่ายตัวหนึ่งได้ค่าประสบการณ์แค่ 1 แต้ม ฉันอุตส่าห์แย่งได้มาหนึ่งตัว ถ้าต้องฆ่าให้ครบ 100 ตัวจะต้องฆ่าถึงเมื่อไหร่เนี่ย”
มีคนบ่นออกมา อู๋เส้าเฉินมุมปากกระตุกอีกครั้ง เกมนี้มันโหดขนาดนี้เลยเหรอ?
มองดูผู้เล่นรอบข้างที่กำลังล่าอย่างบ้าคลั่ง รู้สึกว่าตรงนี้ไม่สามารถล่าได้จริงๆ กระต่ายตัวที่เพิ่งดูไปก็ถูกกลุ่มคนรุมล้อมอยู่ตรงกลางแล้ว ช่างเถอะ ไปหาที่อื่นดีกว่า อู๋เส้าเฉินคิดในใจ