ระหว่างทาง อู๋เส้าเฉินพบว่าเขาไม่มีทางลงมือได้เลย ผู้คนเต็มไปหมด ส่วนใหญ่เล่นกันอย่างไม่เป็นระเบียบ พอเห็นกระต่ายรีเฟรชก็จะฝูงชนเข้าไปรุมฟันกันอย่างอลหม่าน แต่ด้วยความละเอียดรอบคอบ อู๋เส้าเฉินยังสังเกตเห็นว่ามีบางกลุ่มที่ดูเหมือนได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี พวกเขาร่วมมือกันอย่างเข้าอกเข้าใจ ปักหลักรออยู่ตามจุดรีเฟรชใกล้เคียง แบ่งหน้าที่กันชัดเจน บางกลุ่มให้แต่ละคนเก็บจังหวะโจมตีครั้งสุดท้าย บางกลุ่มให้คนอื่นช่วยตีจนเลือดใกล้หมดแล้วให้คนเดียวเก็บ สะสมทรัพยากรทั้งหมดไว้ที่คน ๆ เดียว แต่ไม่ว่าวิธีไหนก็ดีกว่าพวกที่เล่นกันอย่างอลหม่านพวกนั้นมาก นี่แหละคือพลังของกิลด์สินะ อู๋เส้าเฉินคิดในใจ
อู๋เส้าเฉินเริ่มร้อนใจขึ้นมา จนถึงตอนนี้เขายังไม่ได้ถูกขนกระต่ายแม้แต่เส้นเดียว ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปยังไงก็ต้องถูกทิ้งห่างแน่นอน แต่เขาก็ไม่อยากไปแย่งกับคนอื่น ไม่ต้องพูดถึงว่าจะแย่งได้หรือไม่ ต่อให้โชคดีแย่งได้สักครั้งก็ไม่มีประสิทธิภาพอยู่ดี
"หรือว่าจะไปโซนมอนสเตอร์เลเวลสอง?" อู๋เส้าเฉินคิดแล้วก็เดินต่อไปข้างหน้า ไปดูหน่อยก็ดี ยังไงก็ดีกว่ามายืนจ้องตาปริบ ๆ อยู่ที่นี่ มอนสเตอร์เลเวลห้าหรือต่ำกว่าจะไม่โจมตีใส่ก่อน ถ้าไม่ไปแหย่มันก็ไม่มีปัญหา
ตอนนั้นเอง ผู้เล่นหลายคนที่รอกระต่ายน้อยขาวรีเฟรชอยู่ใกล้ ๆ เห็นอู๋เส้าเฉินเดินเพียงลำพังไปทางโซนมอนสเตอร์เลเวลสอง หนึ่งในนั้นเป็นหนุ่มเตี้ยพูดขึ้นว่า "พวกนายเห็นไหม ไอ้หนุ่มนั่นจะไปโซนมอนสเตอร์เลเวลสองหรือเปล่า?"
"ดูท่าจะใช่ คงคิดว่าแย่งมอนสเตอร์ที่นี่ไม่ได้ เลยอยากเข้าไปท้าทายดูมั้ง ฮ่า ๆ พอเข้าไปแล้วมันจะรู้สึกได้ถึงความสิ้นหวังเลยล่ะ ตอนแรกฉันก็คิดแบบเดียวกันกับมัน สุดท้ายพอเห็นค่าสถานะของมอนสเตอร์เลเวลสองก็ต้องยอมกลับมาอย่างจนใจ" หนุ่มท้วมคนหนึ่งพูดขึ้น
"อ้วน นายเคยไปมาแล้วเหรอ? มอนสเตอร์ในนั้นดุขนาดนั้นเลยเหรอ?" หนุ่มเตี้ยถาม
"อือ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นตอนนี้จะรับมือไหวหรอก เว้นแต่จะรุมกันเป็นกลุ่ม แต่ว่าทำแบบนั้นก็ไม่คุ้มอยู่ดี สู้รีบฟาร์มกระต่ายไปดีกว่า" อ้วนพูดด้วยความหวาดผวา
อู๋เส้าเฉินเดินไปได้พักใหญ่ ในที่สุดก็เจอมอนสเตอร์ที่แตกต่างออกไปตรงหน้า: ฝูงแพะกำลังเล็มหญ้าอย่างสบายอารมณ์ เขามองไปรอบ ๆ ที่นี่ไม่มีผู้เล่นเลยสักคน มีแพะมากมายขนาดนั้นแต่ไม่มีใครตี อู๋เส้าเฉินเดินเข้าไปแล้วส่องทักษะการหยั่งรู้ใส่
[แพะภูเขา]
เลเวล: 2
พลังชีวิต: 300
พลังโจมตีกายภาพ: 21
พลังป้องกันกายภาพ: 8
ความเร็ว: 7
สกิล: พุ่งชน: แพะก้มหัวใช้เขาทั้งสองข้างพุ่งชนเป้าหมาย สร้างความเสียหายกายภาพ 120% ของพลังโจมตี คูลดาวน์ 5 วินาที
พอเห็นค่าสถานะของแพะภูเขา มุมปากอู๋เส้าเฉินก็กระตุกอีกครั้ง ในที่สุดก็รู้ว่าทำไมถึงไม่มีใครมาตีที่นี่ นี่มันค่าสถานะมอนสเตอร์เลเวล 2 เหรอ? ให้ตายเถอะ เพิ่งเลเวล 2 ก็มีสกิลแล้วเหรอ? เทวโองการแกคิดอะไรอยู่วะ? ค่าสถานะแบบนี้ ตอนนี้ใครมันจะแบกไหวล่ะ
จู่ ๆ ก็นึกถึงพรสวรรค์ของตัวเอง ที่ต้องฆ่ามอนสเตอร์ที่เลเวลสูงกว่าตัวเองห้าเลเวลขึ้นไปถึงจะเพิ่มความเสียหายพิษได้หนึ่งแต้ม ตอนแรกคิดว่าคงไม่ยาก วันเดียวยังไงก็กลายเป็นหนุ่มรวยรูปงาม คว้าเอากิ๊กสาวสวย ก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิต แต่ตอนนี้ดูเหมือนตัวเองจะคิดไปไกลเกินไป ถ้าค่าสถานะมอนสเตอร์เพิ่มขึ้นแบบนี้ แล้วฉันจะเอาอะไรไปฟาร์มพรสวรรค์ล่ะ
อู๋เส้าเฉินไม่ยอมแพ้ เดินต่อไปข้างหน้า มาถึงทางแยก ด้านหน้าเป็นดงไผ่ ทางซ้ายเข้าไปในป่า ทางขวาดูเหมือนชายหาด น่าจะถึงทะเลแล้ว ไม่คิดว่าในเกมจะมีทะเลด้วย พอคิดได้ดังนั้น อู๋เส้าเฉินก็เดินไปทางขวา ต่อให้ไม่ตีมอนสเตอร์ แค่ไปดูทะเลก็ยังดี
ไม่นานก็เห็นชายหาดจริง ๆ ข้างหน้าเป็นทะเลกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา
วิวสวยจริง ๆ นี่มันเกมจริง ๆ เหรอ? รู้สึกเหมือนสถานที่ที่มีอยู่จริง ๆ ขณะสัมผัสลมทะเล อู๋เส้าเฉินกางแขนทั้งสองข้างสูดอากาศหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดว่า "ในโลกความเป็นจริง อากาศบริสุทธิ์แบบนี้หายไปนานแล้ว" เกมนี้ทำให้คนหลงใหลเข้าไปได้เต็มที่จริง ๆ
"พุทโธ่ ปูเบ้งใหญ่จริง ๆ!" หางตาอู๋เส้าเฉินเหลือบไปเห็นปูตัวเท่ากะละมังโผล่ขึ้นมาจากทราย โบกกรงเล็บยักษ์ทั้งสองข้างเดินเฉียงมาทางนี้
อู๋เส้าเฉินส่องทักษะการหยั่งรู้ใส่ แล้วก็วิ่งหนีเร็วราวกับลมเร็วกว่ากระต่ายอีก
[ปูยักษ์]
เลเวล: 4
พลังชีวิต: 800
พลังโจมตีกายภาพ: 45
พลังป้องกันกายภาพ: 15
ความเร็ว: 8
สกิล: คู่กรงเล็บสังหาร: โบกกรงเล็บยักษ์ทั้งสองข้างโจมตีเป้าหมายต่อเนื่องสองครั้ง สร้างความเสียหายกายภาพครั้งละ 70% คูลดาวน์ 10 วินาที
วิ่งหนีไปได้ไกลพอสมควร อู๋เส้าเฉินหันไปมองปูตัวนั้นด้วยความหวาดผวา แล้วบ่นพึมพำ "ไอ้คนออกแบบเกมบ้า แกแน่ใจเหรอว่าเกมนี้มันสำหรับคนเล่น? แกให้ปูแค่ตัวเดียวมันฆ่าคนตายได้แบบชิล ๆ แบบนี้ แล้วให้คนอื่นมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไงวะ"
เฮ้อ จะทำยังไงดี ดูท่าคงต้องยอมกลับไปแย่งกระต่ายตีกับพวกนั้นจริง ๆ ล่ะ
กำลังคิดจะจากไป จู่ ๆ ก็เห็นเต่าตัวใหญ่โตตัวหนึ่งคลานอย่างเชื่องช้าอยู่บนชายหาด ด้วยความอยากรู้อยากเห็น อู๋เส้าเฉินเลยส่องทักษะการหยั่งรู้ใส่
[เต่าทะเล]
เลเวล: 5
พลังชีวิต: 1800
พลังโจมตีกายภาพ: 50
พลังป้องกันกายภาพ: 40
ความเร็ว: 3
สกิล: โล่หนาม: กันการโจมตีครั้งถัดไป และสะท้อนความเสียหาย 50% ของการโจมตีนั้นกลับไปยังผู้โจมตี คูลดาวน์ 10 วินาที
พอเห็นค่าสถานะของเต่าทะเลตัวนี้ ทุกคนที่น่าจะเห็นคงหมุนตัววิ่งหนีทันทีโดยไม่ลังเล เป็นประเภทป้องกันสูงเลือดหนาชัด ๆ ป้องกันสูงถึง 40 แต้ม บวกกับพลังชีวิต 1800 ต่อให้เลเวลขึ้นไปแล้วก็ไม่มีใครอยากสู้กับมอนสเตอร์แบบนี้หรอก ผลตอบแทนต่ำเกินไป
แต่ในตอนนี้ ดวงตาของอู๋เส้าเฉินกลับเป็นประกายขึ้นมาอย่างประหลาด จริงอยู่ว่า ค่าสถานะของเต่าทะเลเป็นสิ่งที่ผู้เล่นเลเวล 0 ทุกคนข้ามผ่านไม่ได้ ป้องกันสูงถึง 40 แต้ม ไม่มีใครเจาะทะลวงได้แน่นอน แต่ความเสียหายของอู๋เส้าเฉินไม่ต้องดูพลังโจมตี และสิ่งที่อู๋เส้าเฉินสนใจคือความเร็วของเต่าทะเล ความเร็ว 3 แต้ม ตัวเองสามารถตีหนีไปเรื่อย ๆ (kite) มันได้
ต่อให้โดนมันตีทีเดียว พลังโจมตีแค่ 50 ก็ฆ่าตัวเองไม่ตาย เพราะพลังป้องกันตัวเองมี 6 แต้ม มันทำได้แค่ตีเราเลือดหาย 44 แต้ม สกิลเดียวของมันใช้กับเราไม่ได้ผลเลย อีกอย่างเราตีมันไม่เจาะทะลวง ตีบังคับให้เลือดลด 1 แต้ม ต่อให้สะท้อนกลับมาหมดก็ไม่เป็นไร และความเสียหายพิษของเราต่อมัน 1 นาทีคือ 60 แต้ม ในกรณีที่มันฟื้นเลือดไม่ได้ 30 นาทีพอดีที่เราจะวางยาพิษฆ่ามันตาย และใน 30 นาทีถ้ากลับไปแย่งกระต่ายที่หน้าหมู่บ้าน ยังไม่รู้ว่าจะได้สักตัวไหม
ที่สำคัญที่สุด ตอนนี้เราเป็นเลเวล 0 ส่วนเลเวลเต่าทะเลสูงกว่าเราห้าเลเวลพอดี สามารถกระตุ้นคุณลักษณะพรสวรรค์ได้ ฮ่า ๆ เอาเลย!
ว่าทำก็ทำ อู๋เส้าเฉินรีบเดินเข้าไปหาเต่าทะเล เต่าทะเลเลเวลห้าไม่โจมตีผู้เล่นใส่ก่อน อู๋เส้าเฉินเดินไปถึงข้าง ๆ เต่าทะเล ยกดาบไม้ฟันลงบนกระดองเต่า
-1
-1
ตัวเลข -1 สีแดงโผล่ขึ้นเหนือหัวเต่า ตีไม่เจาะทะลวง บังคับให้เลือดลด 1 แต้ม ตามด้วยตัวเลข -1 สีขาวซึ่งเป็นความเสียหายจริงโผล่ขึ้นเหนือหัวเต่าทะเลเช่นกัน
เต่าทะเลเคลื่อนที่ช้า แต่ความเร็วปฏิกิริยากลับค่อนข้างไว พออู๋เส้าเฉินฟันมันหนึ่งครั้ง มันก็ยืดหัวออกมากัดเข้าที่ตัวอู๋เส้าเฉินหนึ่งคำ
-44
อู๋เส้าเฉินที่มีเลือดแค่ 50 แต้มเหลือเลือดจวนเจียนทันที ตกใจจนรีบวิ่งหนีทันที ช่วงเวลานี้เองที่ข้อได้เปรียบด้านความเร็วแสดงออกมา เต่าทะเลคลานตามหลังไปอย่างเชื่องช้าแต่ทำได้แค่มองดูอู๋เส้าเฉินไกลขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่เหนือหัวมันมีตัวเลข -1 สีขาวเด้งออกมาไม่หยุด แถบเลือดกำลังลดลงอย่างช้า ๆ อย่างยิ่ง
อู๋เส้าเฉินวิ่งหนีไปได้ไกลพอสมควร แล้วหันไปยิ้มอย่างสะใจใส่เต่าทะเลที่คลานตามหลังมาอย่างช้า ๆ "นังเต่า วิ่งมาสิจ๊ะ"
เต่าทะเลผู้น่าสงสารทำได้แค่ลากฝีเท้าอันเชื่องช้า ก้าวทีละก้าวอย่างมุ่งมั่นไล่ตามอู๋เส้าเฉินไป
10 วินาทีต่อมา อู๋เส้าเฉินฟื้นเลือดอย่างช้า ๆ วินาทีละ 1 แต้ม พร้อมกับพูดเยาะเย้ยเต่าทะเลไม่หยุด ในเทวโองการ ตัวละครและมอนสเตอร์เหมือนกันหมด 10 วินาทีหลังจากไม่ได้โจมตีและไม่ได้ถูกโจมตี จะถือว่าหลุดจากสถานะต่อสู้ พลังชีวิตจะฟื้นช้า ๆ ในอัตรา 1% ต่อวินาที และในกรณีที่พลังชีวิตเหลือน้อยกว่า 100 ให้ฟื้น 1 แต้มต่อวินาทีโดยค่าเริ่มต้น ในเมื่อไม่มีโพชั่น ก็ได้แต่ฟื้นเลือดแบบนี้
ด้วยวิธีนี้ อู๋เส้าเฉินใช้กลยุทธ์กวน ๆ แบบนี้ดึงศึกยืดเยื้อกับเต่าทะเล คำนวณเวลาให้พอดี พอเวลาพิษใกล้หมดก็เข้าไปเติมอีกหนึ่งดาบ เสร็จก็วิ่งหนี เวลาพิษ 60 วินาทียาวนานพอให้เขาฟื้นเลือดเต็มได้ก่อนเติมหนึ่งดาบทุกครั้งแน่นอน