สีหน้าของท่านเจ้าและท่านรองหัวหน้าลี่ดูย่ำแย่อย่างยิ่ง แม้พวกเขาจะไม่รู้ว่าสวี่หลินโทรหาใครกันแน่
แต่เพียงคำว่า “ท่านรองหวย” ก็ทำให้ทั้งสองนึกถึงบุคคลผู้มีอำนาจน่าสะพรึงคนหนึ่ง
คนของเมืองเจียงหยุน พวกเขาไม่เกรงกลัวเลยสักนิด
ส่วนระดับมณฑล ก็ไม่มีผู้บริหารระดับสูงที่แซ่หวย
เช่นนั้นแล้ว... ทั้งสองแทบจะนึกถึงคนคนเดียวกันขึ้นมาพร้อมกัน
โดยเฉพาะท่านรองหัวหน้าลี่ ซึ่งอยู่ในระบบนี้มาตั้งแต่ต้น ย่อมรู้จักคนระดับกระทรวงผู้นั้นดีอย่างที่สุด
“จบแล้ว” สีหน้าของท่านรองหัวหน้าลี่ซีดขาวลงเรื่อย ๆ ริมฝีปากเริ่มสั่นระริก
ส่วนท่านเจ้านั้น สีหน้ามืดมนจนน่ากลัว
ระดับของเขากับท่านรองหวยเท่ากัน แต่เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ใหญ่โตเกินไปจริง ๆ
คดีที่มีผู้เสียชีวิตถึงยี่สิบแปดศพ เรื่องนี้ทะลุขึ้นไปถึงเบื้องบนแล้ว พวกเขาไม่มีทางปล่อยปละละเลยอย่างแน่นอน
ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดก็คือ เขาถูกบันดาลเกษียณ
เมื่อนึกถึงศัตรูทางการเมืองที่ตนสร้างไว้มากมายตลอดหลายปี หากเขาล้มลง ชีวิตหลังจากนี้คงไม่ราบรื่นอย่างแน่นอน
สวี่หลินมองทั้งสอง มุมปากยกยิ้มน้อย ๆ
เขาขี้เกียจสนใจสองคนนี้ จึงหันหลังเดินตรงเข้าไปในกองบัญชาการ
“ทั้งสองท่าน ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ ต่อจากนี้คงยุ่งกันสักหน่อย ขอโทษด้วยที่ไม่ได้ต้อนรับ” เซี่ยเหวยไห่ยืดอกขึ้นเช่นกัน สวี่หลินนี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ
ทำงานเก่ง แถมยังมีคนเบื้องบนคอยปกป้อง คราวนี้กองบัญชาการเมืองเจียงหยุนของพวกเขาได้ทะยานขึ้นฟ้าแล้วจริง ๆ
หลายวันต่อมา กองบัญชาการเมืองเจียงหยุนกวาดล้างกลุ่มอิทธิพลของหวังลี่ต้าทั้งหมด โดยเฉพาะคนที่เกี่ยวข้องกับคดีศูนย์สุขภาพและฟื้นฟูฉือซาน ไม่มีใครหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว ทุกคนถูกจับกุมหมด