อาคารราชการเมืองเจียงหยุน ภายในห้องทำงานกว้างขวางห้องหนึ่ง มีชายแปดคนนั่งล้อมวงกันอยู่
ทั้งแปดคนนี้คือกลุ่มแกนนำของเมืองเจียงหยุน ตั้งแต่ผู้นำสูงสุดหลี่ซู่ยวน ไปจนถึงเซี่ยเหวยไห่ซึ่งมีลำดับต่ำที่สุด ล้วนอยู่ที่นี่ครบทุกคน
นอกจากพวกเขาแล้ว ยังมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญอีกคนหนึ่ง นั่นก็คือหม่าเจิ้นหัว
หม่าเจิ้นหัวนั่งอยู่ข้างเซี่ยเหวยไห่ มองสีหน้าภาคภูมิใจของอีกฝ่ายแล้วกัดฟันกรอด
“เป็นอะไรไปหม่าเฒ่า ไม่สบายหรือไง?” เซี่ยเหวยไห่แกล้งลดเสียงเอ่ยหยอก
หม่าเจิ้นหัวกล่าวว่า “เซี่ยเฒ่า แกนี่ซ่อนตัวได้ลึกจริง ๆ! ซ่อนไพ่ตายไว้ในกองจราจร แล้วพลิกสถานการณ์กลับมาได้หมดในคราวเดียว กระดานหมากพลิกคว่ำไปเลย เก่งจริง ๆ”
เซี่ยเหวยไห่ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มพลางส่ายหน้า ก่อนกล่าวว่า “หม่าเฒ่า เรื่องนี้ไม่ใช่แผนที่ฉันวางไว้จริง ๆ เด็กสวี่หลินนั่น หลินเจิ้งเหอตั้งใจส่งไปอยู่กองจราจรเอง ฉันแค่ยืมกระดานของคนอื่นมาเดินหมากของตัวเองเท่านั้น”
“ไม่ว่าจะยังไง ไม้นี้ของแกก็ยอดเยี่ยมจริง ๆ” หม่าเจิ้นหัวชูนิ้วโป้งให้
ก่อนหน้านี้เขายังสงสัยว่าเพื่อนร่วมรบเก่าของตัวเองมีเรื่องปิดบังอยู่ ตอนนี้ดูท่าเพื่อนเก่าคนนี้คงเตรียมป้องกันไว้ตั้งนานแล้ว
“แค่ก ๆ!”
ในเวลานั้นเอง ผู้นำสูงสุดหลี่ซู่ยวน ผู้นั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะ สวมแว่นกรอบทองและมีสีหน้าเคร่งขรึม กระแอมเบา ๆ
เขากวาดตามองทุกคน สายตาผ่านเจิ้งจิงเชิงที่อยู่ลำดับสองและหลี่หมิงอวี้ที่อยู่ลำดับสี่ ก่อนกล่าวเสียงเรียบว่า “วันนี้เรียกทุกคนมาเพื่อแจ้งเรื่องหนึ่ง ฉันถูกแจ้งความด้วยชื่อจริงว่ารับสินบนเป็นเงินสิบล้านหยวน”
“เกี่ยวกับการแจ้งความครั้งนี้ หัวหน้าหม่าแห่งกองตรวจการรัฐได้ดำเนินการสืบสวนอย่างละเอียดแล้ว และพบเรื่องผิดปกติบางอย่าง อ้อ จริงสิ เรายังกระชากพวกหนอนบ่อนไส้ที่ซ่อนอยู่ในองค์กรออกมาได้กลุ่มหนึ่งด้วย อย่างเช่น... หลินเจิ้งเหอ รองอธิการโรงเรียนตำรวจเมืองเจียงหยุน”