สวี่หลินเองก็ไม่คิดว่าเอลฟ์จะถอดรหัสได้เร็วขนาดนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สำคัญแล้ว
สายตาของเขาทอดมองไปยังดาดฟ้า ดวงตาอินทรีเปิดใช้งาน แสงสีแดงจาง ๆ ปรากฏขึ้นในรูม่านตา
จากนั้นเขาก็เห็นเด็กหนุ่มสวมแว่นคนหนึ่งอยู่ตรงขอบดาดฟ้า และอีกคนที่ร่างกายถูกคลุมด้วยเสื้อฮู้ดสีดำ
ร่างสีดำนั้นคือฆาตกรที่ถูกประทับตรามาร์กพิเศษ
ขณะนี้ สีหน้าตกตะลึงของทั้งสองทำให้เขาพึงพอใจอย่างยิ่ง
อยากก่อเรื่องงั้นเหรอ งั้นก็มาดูกันว่าใครจะก่อเรื่องได้ใหญ่กว่ากัน
หวงเหวยหานลงจากรถสายตรวจเช่นกัน เขาเอ่ยถามว่า “สวี่หลิน มาที่นี่ทำอะ...”
ยังไม่ทันพูดจบ สวี่หลินก็พุ่งออกไปดุจเสือดาว เสียงของเขาลอยกลับมา “ตามมา!”
“ให้ตายสิ... เดี๋ยวก่อน!”
หวงเหวยหานใช้เวลาหลายวินาทีกว่าจะได้สติ ก่อนรีบวิ่งตามไปทันที ตำรวจนครบาลสืบสวนกลุ่มหนึ่งที่อยู่ด้านหลังก็รีบตามไปอย่างลนลาน
“ไป!”
บนดาดฟ้า ทูเฟอร์เห็นเงาสีดำพุ่งเข้าไปในประตูโรงเรียน สีหน้าพลันเปลี่ยนไปทันที
ปกติแล้วหน้าโรงเรียนมัธยมปลายอำเภอกวงหัวจะมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยประจำอยู่ โดยมีประตูเหล็กกั้นทางเข้าไว้ หากต้องการเข้าไปก็ต้องให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเปิดประตูให้ก่อน
แต่เขาเห็นอะไรเข้า?
เงาดำนั้นคว้าประตูเหล็กไว้โดยตรง ก่อนกระโดดขึ้นสูงเกือบสองเมตรแล้วพุ่งข้ามเข้าไปด้านใน
ทูเฟอร์คว้าคอเสื้อของเอลฟ์แล้วลากเขาถอยไปด้านหลัง
เอลฟ์เองก็มีปฏิกิริยารวดเร็ว เขาโยนคอมพิวเตอร์ที่ใช้อยู่ลงจากอาคารสูงหกชั้นทันที