สวี่หลินก้มอยู่หน้ากองธนบัตรปลอม ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย พลางตรวจดูธนบัตรใบละร้อยแต่ละปึกอย่างละเอียด
ไม่นานเขาก็พบร่องรอยบางอย่าง
ธนบัตรพวกนี้เพิ่งถูกมัดรวมกันเมื่อไม่นานมานี้
ก่อนหน้านั้น พวกมันถูกเก็บแยกกัน
สวี่หลินหยิบธนบัตรปลอมที่ยับอยู่เล็กน้อยขึ้นมา จ่อไว้ตรงจมูกแล้วสูดดม
ถ้าเป็นธนบัตรปลอมกองใหญ่ที่วางรวมกัน กลิ่นหมึกก็จะกลบกลิ่นที่ติดอยู่บนธนบัตรเหล่านั้น
แต่ถ้าหยิบออกมาทีละใบ ด้วยทักษะสืบรอยตามรอยของสวี่หลินและประสาทสัมผัสทั้งห้าที่ได้รับการเสริมพลัง เขาก็สามารถรับรู้ข้อมูลที่ติดอยู่บนธนบัตรได้อย่างแม่นยำ
“ดวงตาอินทรี เปิดใช้งาน!”
“สืบรอยตามรอย เปิดใช้งาน!”
เขาท่องในใจ จากนั้นพลิกธนบัตรปลอมอย่างเบามือ
รอยนิ้วมือสองรอยปรากฏชัดเจนในสายตาของดวงตาอินทรี
ถัดมา กลิ่นจาง ๆ สายหนึ่งก็ลอยเข้าจมูกของสวี่หลิน
“กลิ่นยางกับน้ำยางพารา?”
เมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนั้น หวงเหวยหานกับอู๋เสี่ยวเฟิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็เบิกตาโต
“เดี๋ยวสิ สวี่หลิน แกกำลังล้อฉันเล่นหรือเปล่า?”
“ใช่แล้ว! รองหัวหน้ากองสวี่ อย่าบอกนะว่าแค่ธนบัตรใบนี้ แกก็ดมออกว่าเป็นกลิ่นยางกับน้ำยางพาราได้”
ทั้งสองพูดพลางหันมาสบตากัน
สวี่หลินไม่สนใจพวกเขา หยิบธนบัตรปลอมอีกใบที่ยับเล็กน้อยขึ้นมา แล้วจ่อไว้ตรงปลายจมูก ไม่นานก็ได้กลิ่นอีกชนิดหนึ่ง
“กลิ่นพลาสติกสังเคราะห์?”
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วหยิบธนบัตรปลอมอีกใบขึ้นมาสูดดม ก่อนจะโพล่งออกมาทันทีว่า “กลิ่นยางกับน้ำยางพารา?”