สวินจื่อถูกคำพูดของลู่หยุนเย่แทงกลางใจอย่างกะทันหัน รอยยิ้มของเขาก็จางลง: "คำพูดนี้ฉันคงต้องส่งคืนให้ท่านประธานลู่ตามเดิม ไม่ทราบเหมือนกันว่าความสามารถในการหาเงินของคุณลดลงหรือเปล่า ถึงได้ถูกแฟนสาวทิ้ง?"
คำพูดนี้ไม่ไว้หน้ากันอย่างมาก บนโต๊ะเหล้าที่เดิมทีเต็มไปด้วยความสนุกสนานกลับถูกปกคลุมด้วยกระแสน้ำใต้น้ำที่มืดมนน่าประหลาด
ถานเชิงตู้ได้ยินดังนั้นก็ชำเลืองมองสวินจื่ออีกครั้ง
แฟนสาวคนก่อนที่ลู่หยุนเย่เพิ่งเลิกราด้วย บังเอิญว่าถานเชิงตู้ก็รู้จักเช่นกัน
สวินจื่อเอ่ยถึงแฟนสาวคนนั้นด้วยน้ำเสียงเช่นนี้ ถานเชิงตู้สัมผัสได้ถึงความริษยาที่แทบจะมองไม่เห็นในคำพูดของเขา
ไม่รู้ว่าเบบี๋ไปก่อหนี้เสน่หาจากไหนอีกแล้ว
ลู่หยุนเย่พูดอย่างเบามือว่า: "ไม่ต้องให้พ่อเลี้ยงสวินกังวล ทรัพย์สมบัติของครอบครัวไม่ได้มากมายอะไรแต่ก็พอให้กระต่ายน้อยของผมใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ดูท่าคุณจะมองว่ากระต่ายน้อยเป็นเด็กผู้หญิงที่เห็นแก่เงินทอง แต่จริงๆ แล้วเธอไม่ได้เป็นแบบนั้น ถ้าเป็นอย่างที่คุณพูดจริง เธอแค่ใช้เงินของผมก็พอแล้ว จะลำบากเลิกกับผมทำไม"
กระต่ายน้อย? ฉินอี่เฉินรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว
ทั้งตกใจทั้งหวาดหวั่น เขามองลู่หยุนเย่หลายตา
คุณอาทายาทแห่งเมือง S ที่ไม่เข้าใกล้ผู้หญิงผู้นี้ กลับมีคำเรียกที่น่าขนลุกเช่นนี้ออกมาจากปาก
ส่วนถานเชิงตู้ก็นึกถึง LY ในห้องไลฟ์สดที่ชอบมองโหยวฝูเป็นกระต่าย