โหยวฝู: "สวัสดีค่ะ ฉันเป็นลูกสาวของตัวแทนคู่เดทของคุณลุงคุณ"
หลานชายคนพี่หน้าตาดีมากเลยนะ หล่อแบบมาแนวเท่เย็นชา ปากแดงฟันขาว ตาขาวสามส่วนเล็กน้อยแต่ไม่ชัดเท่าไหร่ แวบแรกดูดุ ๆ หน่อย
หลานชายคนพี่: "สวัสดีครับ ผมชื่อฉินหล่าง"
คุณพี่เท่ดันได้ชื่อที่สดใสซะอย่างนั้น
โหยวฝูพยักหน้า จิบน้ำ
หลานชายคนพี่รอตั้งนานก็ถามอย่างสงสัย: "คุณยังไม่ได้บอกชื่อผมเลย"
โหยวฝู: "…ฉันชื่อโหยวฝู"
ก็แค่กินข้าวด้วยกันชั่วคราวครั้งเดียว คงไม่ได้เจอกันอีก จำเป็นด้วยเหรอ
ฉินอี่เฉินพูดเสียงเย็น: "คุณโจว เป็นไงบ้างช่วงนี้"
โจวหมิงไห่: "ก็งั้น ๆ แหละ เพิ่งเลิกกับแฟน"
โหยวฝูเห็นหนุ่มใหญ่วัยกลางคนรูปหล่อฝั่งตรงข้ามแย้มยิ้ม
เหมือนการที่แม่เธอเลิกกับแฟนเป็นเรื่องดีมากเลย
ฉินอี่เฉิน: "อย่างนั้นเหรอครับ แล้วคิดจะคบครั้งต่อไปไหม"
โจวหมิงไห่: "อย่าเสียเวลาเลย ฉันมาช่วยหานหานเดทต่างหาก รีบตอบคำถามสองสามข้อให้จบ ๆ ไปเถอะ"
ฉินอี่เฉิน: "โอ้โห คำถามอะไรครับ"
โจวหมิงไห่: "คุณโอเคกับชีวิตคู่แบบไม่มีลูกไหม"
ฉินอี่เฉิน: "เราก็เลยสี่สิบกันทั้งคู่แล้ว ผมจะให้คุณมีลูกอีกรึ แล้วการคลอดน่ะอันตรายจะตายไป ต่อให้เป็นสมัยก่อนผมก็ไม่ยอมให้คุณมีลูกอยู่ดี"
พูดจบฉินอี่เฉินรู้สึกว่ามันอาจฟังดูแปลก ๆ เลยมองไปทางโหยวฝู: "ฉันไม่ได้หมายความว่าแม่หนูไม่ควรมีหนูนะ ฉันแค่จะบอกว่าถ้าตอนนั้นฉันกับแม่หนูได้คบกันจนสุดทาง ฉันต้องไม่ยอมให้แม่หนูมีลูกแน่"