โหยวฝูก้มหน้าเล่นมือถือ พอเจออะไรน่าสนใจก็อ่านให้ลู่หยุนเย่ฟัง
รสนิยมของลู่หยุนเย่แตกต่างจากเธอโดยสิ้นเชิง แต่เขาก็ตั้งใจฟัง และหัวเราะตามหัวข้อที่เธอพูด
ระหว่างเดินจากลานจอดรถขึ้นตึก โหยวฝูกำมือของลู่หยุนเย่ไว้
ลู่หยุนเย่กำมือตอบ ฝ่ามือของคนที่อายุมากกว่านั้นแห้งและอบอุ่น ต่างจากภายนอกที่ดูเย็นชาของเขา
โหยวฝูยิ้มจนตาหยี ผ่านเงาสะท้อนบนผนังลิฟต์ ลู่หยุนเย่มองเห็นท่าทางน่ารักของเธออย่างเต็มตา
น้ำซุปหม้อไฟที่เลือกมาเป็นน้ำซุปกระเพาะปลาไก่ ก่อนจะลวกเนื้อ โหยวฝูตักซดหนึ่งชามก่อน รสชาติสดมาก
ลู่หยุนเย่ไม่ชอบดื่มน้ำซุป โหยวฝูกลับดื้อดึงเอาช้อนของตัวเองไปจ่อที่ปากเขา "อร่อยมากเลยนะ สดสุดๆ ลองชิมดูสิ"
ลู่หยุนเย่จ้องมองเธอ แล้วก็อ้าปากอมช้อนนั้น
"เป็นไงบ้าง?" โหยวฝูถามตาวาว
"อืม หวานมาก"
ลู่หยุนเย่มองโหยวฝูที่ยังคงใช้ช้อนเดิมตักซุปต่อไปโดยไม่หลีกเลี่ยงอะไร ในแววตาฉายรอยยิ้ม
กินหม้อไฟเสร็จ ลู่หยุนเย่ถามเธอว่าอยากเดินเล่นแถวนี้ไหม ฝั่งตรงข้ามมีตลาดนัดกลางแจ้งที่คนหนุ่มสาวเปิดกันอยู่
"ดีสิ ไปสิ"
"มีอะไรหรือ?"
ท่าทีของโหยวฝูวูบไหว ลู่หยุนเย่นึกว่าเธอไม่อยากไป "หรือผมจะส่งคุณกลับบ้านเลยดีไหม?"
"เปล่า" โหยวฝูขยับเข้าใกล้เขา ย่อตัวยกส้นเท้าขึ้นเล็กน้อย พยายามมองให้อยู่ในระดับสายตาเดียวกับเขา
ลู่หยุนเย่ถูกท่าทางเล็กๆ ของเธอทำให้หัวเราะ เอามือโอบเอวเธอหลวมๆ "แล้วอะไรล่ะ?"
"รู้สึกว่าตลาดนัดครีเอทีฟมันไม่เข้ากับคุณน่ะ"
โหยวฝูตอบตรงๆ "มันขัดกันเกินไป"
"ผมนึกว่าคุณจะชอบ" ลู่หยุนเย่ลูบหัวเล็กๆ ของเธอ