โหยวฝูตื่นขึ้นมาเปิดวีแชท มีคำขอเป็นเพื่อนใหม่เข้ามา
เป็นกวนเซียว
ผู้หญิงคนนั้นที่มองตาขวางใส่กันเมื่อวาน ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนของซูเยว่หรัน
นี่เธอแอดมาเพื่ออะไร? จะตามมาด่า?
ตอนโหยวฝูลุกขึ้นมาแปรงฟันก็กดรับคำขอ แล้วส่งเครื่องหมายคำถามไปอันหนึ่ง
[อุปสรรคด่านแล้วด่านเล่าก็ผ่าน]: ฉันขอวีแชทเธอมาจากเซี่ยยุ่นเจ๋อ อยากจะมาบอกขอโทษ
[อุปสรรคด่านแล้วด่านเล่าก็ผ่าน]: ฉันตัดสินเธอผิดไปเองตั้งแต่แรก ขอโทษด้วย
[อุปสรรคด่านแล้วด่านเล่าก็ผ่าน]: [สติกเกอร์ลูกหมาแอบดู]
[พัฟพัฟนุ่มนิ่ม]: [สติกเกอร์ลูกหมาหน้าแดง]
[อุปสรรคด่านแล้วด่านเล่าก็ผ่าน]: เธอจะยกโทษให้ฉันได้ไหม? ฉันว่าเธอสวยมากเลย
[พัฟพัฟนุ่มนิ่ม]: [ลิงก์เว็บ]: [HI ระยะห่างระหว่างคุณกับฉันแค่ขาดออเดอร์อาหารอีกเดี๋ยวเดียว~มาช่วยจ่ายแทนให้ฉันหน่อย~]
[อุปสรรคด่านแล้วด่านเล่าก็ผ่าน]: ......
[อุปสรรคด่านแล้วด่านเล่าก็ผ่าน]: ok จ่ายแทนให้แล้วนะ
[พัฟพัฟนุ่มนิ่ม]: ขอบใจนะ เธอนี่คนดีจริงๆ
กวนเซียวกอดโทรศัพท์ยิ้มหน้าบาน พี่สาวคนนี้ช่างน่าสนใจจริงๆ พวกเราถือว่าคืนดีกันแล้วใช่ไหม?
ว่าแต่ข้าวกล่องแค่ห้าสิบกว่าหยวนนี่จะอิ่มไหม?
“มองอะไรอยู่ ยิ้มน่าขยะแขยงจัง”
เจียงขั่นที่นั่งอยู่ตรงข้ามเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยดี “เลิกปล่อยให้ระบบเล่นแทนได้ไหม เดี๋ยวจะรายงานเธอจริงๆ ด้วย”