สำหรับเซี่ยยุ่นเจ๋อ ซูเยว่หรันคือเพื่อนบ้านที่รู้จักกันมานาน เป็นเพื่อนเล่นในวัยเด็กที่เคยใช้เวลาร่วมกันช่วงสั้นๆ ก่อนที่โหยวฝูจะกลายมาเป็นครอบครัว และเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนหญิงที่ไม่รู้จักรักษาระยะห่างในสมัยมัธยมปลาย
หลังจากที่เคลียร์ทุกอย่างให้กระจ่างแล้ว ในช่วงสองปีหลังของมัธยมปลาย เขากับซูเยว่หรันแทบไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กันเลย
เซี่ยยุ่นเจ๋อยุ่งมากจริงๆ เขาต้องเข้าร่วมการแข่งขันต่างๆ ต้องรักษาอันดับหนึ่งของชั้นปีเพื่อให้ได้ทุนการศึกษา
เพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ หางานดีๆ ทำ
เพื่อในอนาคตจะได้เลี้ยงดูพี่สาวให้ดี
ต่อมาเขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยปี่ต้าได้ตามที่หวัง และโชคดีที่ได้อยู่ในหอพักที่มีแต่คุณหนูลูกคนรวย ซึ่งชักนำให้เขาทำเงินก้อนแรกหลายล้านหยวน
เขาใช้เงินนั้นซื้อกระเป๋าที่พี่สาวอยากได้มานานให้
วันที่เอากระเป๋าไปให้พี่ พี่สาวดีใจจนหอมแก้มเขา
โหยวฝูกอดกระเป๋าไว้ เซี่ยยุ่นเจ๋อกอดโหยวฝู เขาคิดว่านี่แหละคือความหมายของชีวิต
หาเงินให้พี่สาวได้ใช้ชีวิตดีๆ
ชีวิตของเซี่ยยุ่นเจ๋อดำเนินไปอย่างมั่นคงและมีความสุข คนที่ไม่เกี่ยวข้องถูกโยนทิ้งจากความทรงจำไปนานแล้ว
ดังนั้นเมื่อซูเยว่หรันมาที่คลับเพื่อตามหาเจียงขั่น แล้วทักทายเซี่ยยุ่นเจ๋ออย่างตื่นเต้นเมื่อเจอกันโดยบังเอิญ เขาจึงรู้สึกงุนงง
ไม่สนิทกันสักหน่อย จะเรียกเขาทำไม?
ที่สำคัญกว่านั้น เมื่อก่อนโหยวฝูไม่ชอบซูเยว่หรัน เซี่ยยุ่นเจ๋อจึงไม่ยอมพูดคุยกับคนที่พี่สาวไม่ชอบ
ปกติเซี่ยยุ่นเจ๋อเข้าสังคมน้อยมาก งานสังสรรค์ส่วนตัวถ้าไม่ต้องเข้าร่วมก็จะไม่ไป จำนวนครั้งที่พบหน้าซูเยว่หรันจึงไม่มาก
คิดไม่ถึงเลยว่าวันที่ออกมาดื่มกับเพื่อนนานๆ ครั้ง ซูเยว่หรันจะมาด้วย มาคนเดียวก็ว่าแย่แล้ว ยังพาพี่สาวของเขามาด้วย