[อุปสรรคด่านแล้วด่านเล่าก็ผ่าน]: พี่ชายบอกว่าแค่สวยเขาก็ชอบหมดแหละ
โหยวฝูมองข้อความนี้พลางขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจ
ใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์ของเจียงขั่นแวบผ่านเข้ามาในหัว
หน้าตาก็ดีออก แต่ทำไมถึงไม่เลือกอะไรเลยแบบนี้ ผู้ชายตื้นเขินชัดๆ
[พัฟพัฟนุ่มนิ่ม]: บังเอิญจังเลย เราก็เหมือนกันแค่หล่อก็ชอบหมด (⑉• •⑉)‥♡
[พัฟพัฟนุ่มนิ่ม]: รู้สึกว่าเราต้องมีภาษาที่เข้าใจกันได้แน่ๆ เลย
[อุปสรรคด่านแล้วด่านเล่าก็ผ่าน]: อ๋อ ฮ่าๆ เหรอ
[พัฟพัฟนุ่มนิ่ม]: เอาแชทเขาให้เราหน่อยได้ไหมเบบี๋ ได้โปรดเถอะนะเบบี๋
กวนเซียวโดนคำว่าเบบี๋สองคำทำให้เคลิ้มจนหาทิศเหนือไม่เจอ กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็เปิดรายชื่อหาเจียงขั่นที่เป็นรูปอนิเมะหนุ่มหล่อขาวดำสุดหลงตัวเองส่งให้โหยวฝูแล้ว
[พัฟพัฟนุ่มนิ่ม]: ขอบคุณนะเบบี๋ ˗ˋˏ ♡ ˎˊ˗
[อุปสรรคด่านแล้วด่านเล่าก็ผ่าน]: ไม่เป็นไรเบบี๋ ˗ˋˏ ♡ ˎˊ˗
โหยวฝูไม่ได้รีบไปแอดเจียงขั่นทันที เธอพักสักครู่แล้วทำงานต่อ
วันนี้ยังต้องอัดเสียงเฉพาะให้กับเบบี๋ผู้สนับสนุนที่ใช้เงินหลักล้านในช่องของเธออีก งานยุ่งมากเลยนะ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา โหยวฝูฟังผลงานตัวเองอีกรอบแล้วส่งออกไปด้วยความพอใจ:
ที่รัก โปรดรับชมอาหารจานพิเศษของวันนี้นะคะ~
ไฟล์แนบ: [แฟนสาวผู้เชื่อฟังออดอ้อนแฟนหนุ่มระหว่างป่วย.mp4]
ป้อนอาหารให้คนอื่นเสร็จ โหยวฝูก็เริ่มหิวขึ้นมานิดหน่อย
เซี่ยยุ่นเจ๋อกลับมาได้จังหวะพอดี เขาถือกล่องอาหารไม้แดงประณีตมาด้วย
โหยวฝูจำได้ว่านี่คือซูชิกลับบ้านจากร้านอาหารญี่ปุ่นที่เธอชอบที่สุด
"น้องชายบ้านไหนนะที่ช่างเอาใจใส่ดีแบบนี้?"
ระหว่างที่เซี่ยยุ่นเจ๋อยังเปลี่ยนรองเท้าอยู่ โหยวฝูก็เข้าไปกอดเขา เอวของน้องชายเล็กแต่แข็งแรงแฝงพลัง ให้ความรู้สึกถึงเรี่ยวแรงมาก
"ที่แท้ก็ของบ้านเรานี่เอง"
เซี่ยยุ่นเจ๋อสัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่มหอมหวานที่แนบหลัง: "อืม ของคุณน่ะแหละ"
มือของโหยวฝูไต่ขึ้นไปเกาะไหล่เซี่ยยุ่นเจ๋อ แล้วกระโดด
เขารู้มานานแล้วว่าโหยวฝูต้องการอะไร ตอนโหยวฝูกระโดดขึ้น แขนของเขาก็สอดเข้าใต้ข้อพับขาเธออย่างชำนาญ พาพี่สาวไปที่ห้องอาหาร
ด้านในแขนแนบกับเนื้อต้นขาอ่อนนุ่ม นุ่มละมุนละเอียด ราวกับครีมหรือไขมัน