มือนั้นซีดขาว ผอมบาง และเล็บบนนิ้วดูราวกับถูกทาสีด้วยโทนชมพูอมแดง!
เมื่อมือนั้นส่งออกมา ตามมาด้วยหญิงสาวผมสีดำสนิทยาวถึงเอว สวมชุดฮั่นลายดอกไม้ประปราย ในมือถือตะกร้าหวายทรุดโทรมที่ไม่มีใครรู้ว่ามีอยู่มานานเพียงใด ก้าวออกจากประตู
เซี่ยว!
หญิงสาวก้าวออกมา ณ ขณะนั้น ดูเหมือนจะรับรู้ถึงสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
สายตาของนางพลันมองไปยังเซียวเย่และคนของขุมกำลังชั้นนำทุกแห่ง!
เซียวเย่ก็ในตอนนี้นี่แหละ ที่เห็นใบหน้าของหญิงสาวนั้นชัดเจน
ดวงตาของเซียวเย่ ณ วินาทีนั้น หดแคบลงอย่างรวดเร็วอีกครั้ง!
"เซียวเย่ นายมองอะไรอยู่?!"
"เอ๊ะ?!"
"มีคน! ใครกัน?! ชุดที่คนคนนี้ใส่ ทำไมมันแปลกอย่างนี้? เป็นคนของตระกูลโบราณสักแห่งก็ไม่เหมือน ที่ตัวนาง ทำไมถึงมีความรู้สึกแปลกๆ แบบนั้น?!"
สยงเจี้ยนเฟยรู้สึกถึงความผิดปกติของเซียวเย่ จึงสะดุ้งเสียงสะท้อนใจ มองไปยังทิศทางที่เซียวเย่มอง
สยงเจี้ยนเฟยยังไม่ทันสำนึกถึงสิ่งที่ผิดปกติอย่างยิ่ง
ตลอดการเดินทางมา เขาได้เห็นคนของขุมกำลังโบราณที่แข็งแกร่งมากมายในโลกนี้ และเคยเห็นชุดแต่งกายโบราณของตระกูลที่ซ่อนเร้นจากโลกภายนอกในประเทศนี้บ้างแล้ว
ตอนนี้เขากวาดสายตามองไป ท่ามกลางความมืดและหมอก เขายังคิดว่าคงเป็นคนของขุมกำลังชั้นนำสักแห่ง
"ไม่ใช่!!"
"ที่ตัวหญิงคนนี้ไม่มีกลิ่นอายของคนมีชีวิตเลย?! แต่ว่า ทำไมมองหญิงคนนี้แล้วดูคุ้นตาชะมัด?"
บรรพบุรุษรุ่นสองของตระกูลจง ณ ขณะนี้ ก็เปิดปากพูดขึ้นอย่างกะทันหัน!