อุ้งเล็บคมแสบส่งประกายราวกับเงาแห่งความตาย ยื่นออกมาจากหน้าประตู
บรรยากาศแห่งความตายระเบิดออก
หลังประตู สายตาของคนเกือบทั้งหมดต่างจับจ้องไปที่สุนัขผีนรกตัวมหึมาตรงหน้าประตูนั้น!
เปรี้ยง!
แต่เมื่ออุ้งเล็บมหึมานั้นแทรกเข้ามาในระยะหนึ่งชี้จากขอบประตู มันราวกับถูกสะเทือนจากการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวครั้งหนึ่ง
วินาทีถัดมา ร่างของสุนัขยักษ์ตัวนั้นก็ถูกกระเด็นถอยหลังไปอย่างน่าสะพรึงกลัวจนแทรกลงบนพื้นดินด้านหลัง!
“คำราม!”
ในปากของสุนัขผีนรกเองก็พลันระเบิดเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวออกมาในตอนนั้น
พื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงตามเสียงคำรามนั้น!
“อ๊าาา!!”
ส่วนหญิงสาวต่างเผ่าที่เพิ่งถูกโอวหยางชิงสุ่ยผลักออกไปนอกประตู และถูกสุนัขผีนรกเหยียบไว้ใต้อุ้งเท้าอย่างไร้ความปราณี ตอนนี้กำลังส่งเสียงร้องลั่น ดิ้นรนฝืนลุกขึ้นแล้ววิ่งกลับเข้ามาภายในประตู
ช่วงเวลาที่เธอวิ่งกลับเข้ามา ไม่มีใครสนใจเธอเลยแม้แต่น้อย
สายตาของทุกคนต่างจับจ้องอยู่ที่ประตูใหญ่บานนั้น และที่สุนัขผีนรกตัวมหึมาที่ราวกับถูกสิ่งล่องหนบางอย่างกระเด็นออกไป
“พลังของแรูน?”
ดวงตาของเซียวเย่ในตอนนั้นก็หรี่ลงอย่างไร้เสียงเช่นกัน
ตั้งแต่แรกที่มองไปที่ประตูบานนั้น เซียวเย่ก็สัมผัสได้ถึงระลอกคลื่นแห่งกฎเบาบางเพียงเศษเสี้ยว แต่ระดับการบำเพ็ญของเขาตอนนี้ยังต่ำเกินไป