ดุจหยกงามผ่องอำไพ

ตอนที่ 103 ภูเขาเขียวขจีดุจหยก

8 นาที· 1.8K คำ

ข่าวพาดหัวของเมืองรายงานปฏิบัติการช่วยเหลือผู้ประสบภัย ซึ่งสมาคมการค้าจิงซางระดมภาคธุรกิจร่วมกันกู้ภัยและบรรเทาทุกข์จากแผ่นดินไหว

วันนี้มีการจัดประชุมแลกเปลี่ยนความร่วมมือด้านการช่วยเหลือผู้ประสบภัยของภาคธุรกิจขึ้น ณ หอประชุมใหญ่ของสมาคมการค้า ภายในหอประชุมมีผู้บริหารระดับสูงจากบริษัทหลายร้อยแห่งมารวมตัวกัน

หลังจากแต่ละบริษัทระดมเงินบริจาคเสร็จสิ้น ผู้เข้าร่วมจากหลายฝ่ายก็หารือกันถึงข้อควรระวังในการช่วยเหลือผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวและสิ่งของที่จำเป็น พร้อมแบ่งหน้าที่และประสานงานกันอย่างชัดเจน ช่วงบ่ายวันนี้ สิ่งของบรรเทาทุกข์ชุดที่สี่จะถูกส่งไปยังพื้นที่ประสบภัยอย่างเร่งด่วน

ในภาพข่าว เซิ่งถิงนั่งอยู่บนเวทีประธาน สีหน้าเคร่งขรึมและสง่างาม กำลังกล่าวเปิดการประชุมแลกเปลี่ยน

ทางการนำภาพใบหน้าของเขามาให้เห็นอย่างชัดเจน ดวงตาคมกริบ ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม ป้ายชื่อโลหะเงินตรงหน้าสลักชื่อและตำแหน่งไว้ แค่มองก็สัมผัสได้ถึงความน่าเกรงขาม

มองเขาผ่านหน้าจอเช่นนี้แล้ว ก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าเขาทั้งเย็นชาและห่างไกล

นี่ต่างหากคือภาพของเขาในเวลาส่วนใหญ่

เธอจ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกดบันทึกภาพ

รู้สึกว่าวันนี้เขาคงกลับบ้านดึกอีกแล้ว

……

หลังจากห่างหายจากการวาดภาพจีนไปเกือบหนึ่งปี ฉูซวงก็ระมัดระวังเป็นพิเศษ แม้ภาพที่เสร็จสมบูรณ์จะปรากฏอยู่ในหัวแล้ว เธอก็ยังค่อย ๆ พินิจพิจารณาอย่างละเอียด วาดไปสักพักก็หยุดคิด กลัวว่าองค์ประกอบภาพจะไม่กลมกลืน

ภาพ «ขุนเขาเรียงรายกับวิหคคราม» นี้ เธอเริ่มร่างโครงไว้ตั้งแต่ก่อนสิ้นปี ใช้เวลาหลายวัน ช่วงนี้จึงเริ่มลงมือคิดรายละเอียด แต่ก็ยังวาด ๆ หยุด ๆ อย่างระมัดระวังทุกฝีก้าว

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงกดดันตัวเองขนาดนี้

คงเป็นเพราะภาพก่อน ๆ เธอวาดตามใจ มีความเป็นอิสระอยู่หลายส่วน แต่ครั้งนี้กลับคิดว่าจะวาดให้ดีเพื่อเอาไปให้เซิ่งถิงดู จึงเกิดแรงกดดันขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป