(อ่านตอนถัดไปก่อนนะ ฉันตั้งเวลาเผยแพร่ไว้แล้ว แต่เว็บฟานเฉียนดันสลับลำดับตอน…)
ตลอดสัปดาห์นี้ซุนเมิ่งจู๋ไม่ได้ก่อเรื่องอะไรอีก ในออฟฟิศสงบเรียบร้อย ฉูซวงจึงค่อย ๆ วางใจลง
เซิ่งถิงมีงานราชการรัดตัว เธอเองก็ไม่อยากให้เขาต้องคอยรับส่งอยู่ตลอด พอเสนอว่าจะขับรถไปทำงานเอง เขาก็ไม่ได้คัดค้านอะไร
หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา ต่างคนต่างยุ่ง ตอนแรกไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติ
วันนี้ฉูซวงกินมื้อเย็นคนเดียวเสร็จแล้วก็ออกไปเดินเล่นที่สวนหลังบ้านอีกครั้ง ก่อนจะพบว่ากุหลาบเดอะไดวินชีสีชมพูที่เรียงรายอยู่ตามกำแพงลึกเข้าไปในสวนบานสะพรั่งแล้ว
ดอกไม้หลายร้อยดอกเลื้อยพันกิ่งเถาไหวเอนรับลม มองไปทางไหนก็เห็นแต่สีชมพู ภาพตรงหน้างดงามเสียจนฉูซวงชะงักงันไปนาน เมื่อเดินมาเห็นเข้าโดยไม่ทันตั้งใจ
กุหลาบเดอะไดวินชีสีชมพูเต็มกำแพงบานกันหมดโดยที่เธอไม่รู้ตัว ช่วงนี้พวกเขายุ่งจนหัวหมุนจริง ๆ
ไม่มีใครได้ใส่ใจความงดงามรอบตัวเลย
เซิ่งถิงเองก็คงไม่รู้ว่าตรงนี้งดงามขนาดนี้แล้ว เมื่อมองทิวทัศน์งามตรงหน้า นอกจากจะประหลาดใจ เธอยังอดคิดไม่ได้ว่าถ้าเขาได้มาเห็นด้วยก็คงดี
คิดได้ดังนั้น ฉูซวงจึงถ่ายรูปเก็บไว้ ตั้งใจจะให้เขาดูตอนกลับมา
เธอพาแฮมสเตอร์เดินเล่นรอบสวน ตัดกิ่งดอกไม้สวย ๆ กลับไปไม่น้อย
ตอนกลางคืนเธอออกกำลังกายในห้องฟิตเนสครึ่งชั่วโมง อาบน้ำเสร็จก็ไปแกะตราประทับ
ทำโน่นทำนี่จนดึกดื่น เซิ่งถิงก็ยังไม่กลับมา
เขายุ่งขนาดนั้นเลยหรือ?
เกือบห้าทุ่มแล้ว กว่าจะมีเสียงเครื่องยนต์รถดังมาจากชั้นล่าง