พี่สะใภ้ลูกพี่ลูกน้องเดินผ่านมาพร้อมน้ำ พอมองฉูซวงก็รู้ทันทีในฐานะคนมีประสบการณ์ จึงยิ้มพลางพูดว่า “เด็ก ๆ น่ะ พอคลอดออกมาก็มีไว้ให้เล่นด้วย ตอนเล็ก ๆ น่ารักจะตาย พอผ่านไปอีกไม่กี่ปีก็ไม่สนุกเท่านี้แล้ว”
ฉูซวงมีลูกพี่ลูกน้องชายสามคน คุณน้าสะใภ้รองมีลูกชายเพียงคนเดียวคือเสิ่นจินเหยียน ส่วนคุณน้าสะใภ้ใหญ่มีลูกสองคน พี่ชายคนโตแต่งงานและมีลูกแล้ว ส่วนพี่ชายคนรองเรียนจบโรงเรียนทหารและเป็นนักบิน จึงไม่ค่อยได้กลับบ้านเพราะประจำการอยู่ข้างนอกตลอดทั้งปี
“หยวนหยวนง่วงแล้ว” พี่ชายคนโตอุ้มลูกชายอย่างทะนุถนอม “บอกคุณอาน้อยฝันดี แล้วพรุ่งนี้ค่อยเล่นกับเธอใหม่นะ”
เด็กน้อยอารมณ์ดีเป็นที่สุด เขาหาวพลางพูดเสียงอ้อแอ้กับฉูซวงว่า “คุณอาน้อยฝันดีครับ แล้วเจอกันพรุ่งนี้~”
หัวใจฉูซวงอ่อนยวบ “ฝันดีนะจ๊ะ เด็กดี”
ดึกมากแล้ว ต่อให้ยื้อเวลาอย่างไรก็ต้องขึ้นชั้นบน ระหว่างเดินผ่านห้องหนังสือของคุณตา เธอกลับบังเอิญเจอเซิ่งถิงที่เพิ่งเดินออกมา คุณตาเรียกเขาไปคุยหรือเปล่านะ?
เมื่อกลับถึงห้องนอนของฉูซวง เธอเห็นเซิ่งถิงสวมชุดทางการเต็มยศ ก็คงยังไม่ได้อาบน้ำ จึงเอ่ยขึ้นว่า “คุณอาบก่อนก็ได้นะ”
“ได้”
ระหว่างที่เขาไปอาบน้ำ ฉูซวงก็รีบจัดห้องนอนที่ช่วงบ่ายเพิ่งเก็บกวาดไปแล้วอีกรอบ จนแน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อยถูกใจ เธอถึงนั่งลงบนโซฟาตัวเล็กแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู
ประตูห้องน้ำเปิดดังแกร๊ก ชายหนุ่มเดินออกมา ฉูซวงเงยหน้าขึ้น เห็นผมดำเปียกชื้นของเขาปรกลู่ลงเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลาขรึมเย็น ยามอยู่กันตามลำพังกลับแผ่แรงกดดันมากกว่าเดิมเสียอีก
เธอรีบละสายตา คว้าเสื้อผ้าแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป
พอออกมาอีกครั้ง เซิ่งถิงกำลังดื่มนมอยู่ข้างโต๊ะเตี้ย มือที่ถือแก้วของเขาดูดีเกินไป ฉูซวงจึงแอบเหลือบมองแวบหนึ่ง