หลีปิงปิงมองท่าทางไม่คิดมากของเธอแล้วเอ่ยเตือนว่า “บอกเขาสักหน่อยเถอะ ไม่ได้เสียแรงอะไรสักหน่อย ฉันว่าแฟนเธอไม่ใช่คนที่หลอกง่ายนะ รายงานเขาไว้สักนิดก็ดี จะได้ไม่ต้องกลัวว่าต่อไปเขาจะไม่ให้เธอออกมาเที่ยวกับฉัน”
“ไม่มีทางหรอก เราต่างคนต่างไม่ก้าวก่ายกัน”
“แหม คราวก่อนเขาไม่ให้เธอดื่มเหล้า เธอก็เชื่อฟังเขาจะตาย พอเธอเมา เขายังทิ้งเพื่อนแล้วพาเธอกลับไปเลยนี่”
ฉูซวงชะงักไปเล็กน้อย ความทรงจำตอนถูกผู้ชายคนนั้นอุ้มขึ้นไปชั้นบนในคืนที่เมามายถูกเธอตั้งใจมองข้าม พอมีคนอื่นพูดถึงขึ้นมาอย่างกะทันหัน กลับให้ความรู้สึกราวกับกำลังหวนรำลึกถึงความฝัน
ตอนนั้นเธอมึนงงเกินไป สายตาก็พร่ามัว จนแทบจำสีหน้าและอุณหภูมิร่างกายของเขาในเวลานั้นไม่ได้แล้ว
แต่ความฝันที่เกิดขึ้นจริงกลับรบกวนจิตใจเธอมาหลายวัน
หลังจากซื้อพวงกุญแจตุ๊กตามาหลายตัวที่ร้านสินค้าร่วมแบรนด์ ทั้งสองก็กลับโรงแรม ห้องพักตกแต่งในธีมสวนแห่งความฝัน สวยราวกับโลกในเทพนิยาย
ขณะที่หลีปิงปิงนอนเอกเขนกอยู่บนตุ๊กตาตัวใหญ่ของโรงแรม เลือกรูปเพื่อโพสต์ลงโมเมนต์ ฉูซวงก็ส่งข้อความหาเซิ่งถิง
【คืนนี้ฉันอยู่กับหลีปิงปิงนะ เลยไม่กลับไปแล้ว ไม่ต้องรอกินมื้อเย็น】
มองข้อความเรียบง่ายที่มีเพียงตัวอักษร ฉูซวงพิมพ์หน้ายิ้มสองอันลงในช่องสนทนา แต่ก่อนจะกดส่งก็ลบออกจนหมด
“อาซวง มาช่วยเลือกหน่อยสิว่าชอบรูปไหน ฉันจะโพสต์ลงโมเมนต์แล้ว”
หลีปิงปิงเลือกรูปคู่ของทั้งสองในวันนี้ออกมา “เลือกดูสิ”
“รูปนี้สิ ดูยิ้มมีความสุขมาก”
“ได้ งั้นเอารูปนี้” หลีปิงปิงเลื่อนไปยังรูปเดี่ยวของฉูซวงอีกใบ “รูปที่ฉันถ่ายให้ตอนเธอหันมายิ้มก็สวยสะดุดตามาก เดี๋ยวส่งให้เธอนะ”