ในฐานะคุณนายเซิ่ง ไม่ว่าจะอยู่ข้างนอกหรือในบ้านก็ควรรักษาภาพลักษณ์ให้สง่างาม ส่วนเรื่องปีนต้นไม้... อย่าให้เขาเห็นจะดีกว่า
ฉูซวงก้มมองเสื้อคลุมยาวสีแทนที่สวมอยู่ ตอนนี้แสงเริ่มสลัว น่าจะกลมกลืนไปกับต้นพลับได้พอดี
เธอคิดว่าเซิ่งถิงคงไม่แหงนมองที่สูง จึงกล้าใช้สายตาสำรวจเขาอย่างเต็มที่ กางเกงสูทของชายหนุ่มตัดเย็บจากเนื้อผ้าชั้นดี เส้นสายของขายาวคู่นั้นเผยให้เห็นราง ๆ เสื้อกั๊กสูทสีน้ำเงินเข้มยิ่งขับให้บรรยากาศเย็นชาที่ดูไม่น่าเข้าใกล้แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา สัดส่วนเช่นนี้ สำหรับฉูซวงผู้ศึกษาด้านสุนทรียศาสตร์แล้ว เขาแทบจะเป็นนายแบบที่เดินได้สำหรับจัดองค์ประกอบภาพ
เขาเข้ามาใกล้แล้ว ฝีเท้าของชายหนุ่มหยุดลงห่างจากต้นไม้เพียงไม่กี่เมตร
ฉูซวงกลั้นหายใจ ยังคงหวังว่าเขาแค่หยุดพักโดยบังเอิญ
แต่เธอลืมไปว่ามีตะกร้าผลไม้กับเจ้าหมาน้อยสีทองอยู่ใต้ต้นไม้
เจ้าหมาน้อยสีทองแกว่งหาง วิ่งกระโดดไปหยุดตรงเท้าของเซิ่งถิง ชายหนุ่มก้มตามองมันแวบหนึ่ง
หัวใจฉูซวงกระตุกวูบ วินาทีต่อมาเธอก็สบตากับชายหนุ่มที่เงยหน้าขึ้นมาพอดี
เซิ่งถิงมีสีหน้าเรียบเฉย สายตาจับอยู่ที่ร่างบอบบางระหว่างกิ่งไม้ เธอสวมเพียงถุงเท้า ผมยาวมัดรวบไว้อย่างลวก ๆ แต่เพราะขยับตัวอยู่บนต้นไม้จึงดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย เส้นผมที่หลุดลุ่ยพลิ้วไหวไปตามสายลมบางเบา เติมความอ่อนโยนและความเป็นอิสระตามธรรมชาติให้กับบรรยากาศยามสนธยา
ฉูซวงเผยรอยยิ้มถนัดอีกครั้ง ดวงตาโค้งลงเล็กน้อย “คุณเลิกงานแล้วเหรอคะ?”
“อืม มาตามคุณไปกินมื้อเย็น”
ที่แท้เขาก็มาหาเธอนี่เอง เมื่อครู่เธอยังคิดจะทำตัวกลมกลืนเป็นอากาศอยู่เลย