ทุกครั้งที่เห็นเขาทำหน้าขรึมจริงจัง หัวใจของเธอก็หวั่นไหว ทว่าขณะเดียวกันกลับรู้สึกห่างเหิน และเพราะความห่างเหินนี้เอง จึงยิ่งอยากทำลายความเย็นชาของเขา อยากทำให้หัวใจเขาสั่นไหว อยากให้เขามองเห็นเธอ
ทั้งที่รู้ว่าความเย็นชาและไม่แยแสของเขาไม่ได้เกิดจากความตั้งใจ หากเป็นเพียงบรรยากาศรอบตัวที่ติดตัวมาแต่กำเนิด เธอก็ยังอยากเห็นสีหน้าที่เขาไม่เคยเผยให้คนอื่นได้เห็น ปรากฏบนใบหน้าของเขาสักครั้ง
ความรู้สึกแบบนี้...
ฉูซวงครุ่นคิดทบทวนอยู่นาน ก่อนจะสรุปได้ว่าน่าจะเรียกว่าความรู้สึกเป็นเจ้าของ
ความรู้สึกที่เธอมีต่อเขาเปลี่ยนจากความชอบที่ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ มาเป็นความคาดหวังและความรู้สึกเป็นเจ้าของในตอนนี้...
นี่คือความรู้สึกคนละระดับกัน วันนี้หลังจากพบคุณหมออัน เธอก็นึกอยากวิเคราะห์ขึ้นมาว่าอะไรในตอนนี้แตกต่างจากเมื่อก่อน