ฉูซวงตั้งใจรอจนซุนเมิ่งจู๋ไม่อยู่ ถึงค่อยไปเก็บของที่โต๊ะทำงาน
หลังรู้ว่าเธอลาออก ซุนเมิ่งจู๋โทรหาเธออยู่หลายครั้ง แต่เธอไม่ได้รับสายเลย
เธอไม่อยากพัวพันกับอีกฝ่ายอีกแล้ว
“ซวงซวง เธอจะไปจริง ๆ เหรอ?”
เหอฮวนไม่คิดว่าเรื่องจะลงเอยถึงขั้นนี้ แม้หัวหน้าบรรณาธิการจะทำตัวแย่ และช่วงนี้ซวงซวงต้องทนทุกข์กับเรื่องไม่เป็นธรรมมามาก แต่เธอก็ไม่อยากให้ซวงซวงจากไปจริง ๆ
สาวงามแสนอ่อนโยนและถ่อมตัวขนาดนั้น ใครได้ร่วมงานด้วยก็ต้องชอบทั้งนั้น
พอเธอไป งานในแผนกก็คงต้องแน่นขึ้นอีก
ฉูซวงยิ้มน้อย ๆ “ขอบคุณทุกคนที่คอยดูแลกันมาตลอด การได้ร่วมงานกับพวกคุณเป็นเรื่องที่มีความสุขมาก ถึงฉันจะลาออกแล้ว แต่ก็ยังอยู่ในตี้ตู อยากนัดเจอกันเมื่อไรก็ได้เลย”
พลางพูด เธอก็แจกถุงของขวัญในมือให้เพื่อนร่วมแผนกทีละคน
“พอฉันไปแล้ว คงทำให้ทุกคนต้องลำบากเรื่องงาน ของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ถือเป็นคำขอโทษ และเป็นของแทนคำขอบคุณที่ทุกคนดูแลฉันมาตลอดนะคะ”